Փաշինյանի տնտեսական ցուցանիշները պարզապես խայտառակ են նախկինների համեմատ

Նիկոլ Փաշինյանի կողմնակիցների հիմնական թեզն այն էր, որ Նիկոլը նախկինների համեմատ ավելի գերադասելի է: Ճիշտ է, այս վերջին պատերազմից հետո նրանց «լեզուները» կարճացել են, պայց, այնուամենայնիվ, փորձենք մենք համեմատել ներկա և անցյալ իշխանությունների որոշ ցուցանիշներ:

Օրինակ, Փաշինյանի ողջ  երեք տարվա կառավարման ընթացքում երկրի պետական պարտքը աճեց ավելի քան 1,8 մլրդ դոլարով: Այսնիքն՝ միջինը տարեկան 600 մլն-ով: Մինչդեռ արտաքին ներդրումները տարեկան դրա կեսն էլ չեն կազմում:

Իսկ հիմա փորձենք համեմատել այդ ցուցանիշները նախկինների հետ:

Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման 10 տարիների ընթացքում պետական պարտքը աճեց ընդամենը 600 մլն դոլարով, այսինքն, ամսեկան մոտ 60 մլն դոլարով՝  10 անգամ քիչ, քան Փաշինյանի ժամանակ: Սերժ Սարգսյանի կառավարման 10 տարիների ընթացքում պետական պարտքը աճել է մոտ 5 մլրդ-ով: Ամսեկան միջինը 500 մլն-ով, այսինքն մոտ 20 տոկոսով ավելի քիչ, քան Փաշինյանի կառավարման ժամանակ:

Ընդորում, Քոչարյանի կառավարման ժամանակ, արտաքին ներդրումները կազմել են իրենց ընդանուր գումարով մոտ 10 մլրդ-ի չափ, Սերժ Սարգսյանի կառավարման ժամանակ՝ դրա կեսը: Համաձայնվեք, որ թե ՀՀ 2-րդ, և թե ՀՀ 3-րդ նախագահների կառավարման ժամանակ այդ ցուցանիշները զգալիորեն ավելի լավն էին, քան այսօր:

Փաշինյանն մարդկանց խոստանում էր 2018-ին, որ արտահերթ ընտրություններից հետո, Հայաստան կգա մեծաքանակ ներդրումների ծավալ: Ու՞ր են այդ ներդրումները: Չլինի՞ նա նկատի ուներ այն չարաբաստիկ թուրքական 5 մլրդ-ը, որն նախատեսված էր հայկական տարածքների փոխանակման համար:

Իսկ միգուցե՞ կորուպցիան է վերացվել Փաշինյանի ժամանակ:

Ըստ միջազգային տարբեր կառույցների գնահատականի, համակարգային կորուպցիան եղել է Հայաստանում միշտ՝ վերջին 30 տարիների ընթացքում, նեռարյալ վերջին երեք տարիները, 2018-ից հետո:

Այսինքն, «արդարամիտ» Փաշինյանի ժամանակ, կոռուպցիան ինչպես կար նախկինում, այդպես էլ մնացել է: Միգուցե փոքր ինչ քչացել է, բայց դրա տեղն ավելացել է «լեգալ կոռուպցիան», այսպես կոչված, պարգևավճարների ձևով:

Վերջապես շարքային քաղաքացին իր մաշկի վրա է զգացել, որ իր կենսամակարդի վրա որևէ ազդեցություն չի ունեցել այս երեք տարվա ընթացքում, եթե չասենք հակառակը:

Այսպիսով, Փաշինյանի և նրա կողմնակիցների այն քարոզը, թե իբր, իրենք «լավ ձևով» տարբերվում են նախորդներից, բացարձակ սուտ է: Փաշինյանն նախկինների լավ կողմերը չպահպանեց, իսկ վատ երևույթները կրկնապատկեց: Այդ իսկ պատճառով էլ նա այսօր վերջացած գործիչ է, բոլոր իմաստներով: Իսկ խաբեբայությունը նա դարձրել է իր գործնեության առանցքը, որպեսզի կարողանա «տակից դուրս գալ»:

Սակայն այս վերջին պատերազմը, նրա խոսքն էլ վերջնականապես արժեզրկեց և արդյունքում, այլևս նրան չի հավատում մեր հանրության ճնշող մեծամասնությունը:

Արծրուն Հովհաննիսյանի քարոզով Փաշինյանը վերջնականապես համոզեց բոլորին, որ նա գեբելսյան քարոզչության ավանդույթների ամոթալի հետնորդն է Հայաստանում: Եվ այդ իսկ պատճառով էլ, նա այլևս որև է քաղաքական ապագա չի կարող ունենալ:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան