Թուրքիայում նախագահական ընտրություններից առաջ Էրդողանն ուզում է հանդիպել Ասադի հետ սակայն մերժում է ստանում. Ինչու՞

Ինչպես հայտնի է, այս տարվա ամռանը Թուրքիայում անցկացվելու են նախագահական ընտրություններ, որտեղ շատ դժվար է լինելու Էրդողանի համար հաղթանակ կորզելը: Մի կողմից նա ունի կայուն ընտրազանգված, մյուս կողմից նրա ավելի 19 տարվա կառավարումը արդեն հոգնեցրել է շարքային թուրքերին: Քաղաքականության մեջ այդ երևույթը բնական հիմք ունի, քանզի հանրության տրամադրությունները ժամանակ առ ժամանակ փոփոխվում են: Եվ այդ երևույթը բոլոր երկրներին է բնորոշ: Էրդողանի ներկայիս վիճակը դժվարացել է նաև այն հանգամանքով, որ այդ երկրում անցյալ տարի հաստատված էր ավելի քան 70 տոկոսանոց ինֆլյացիայի ցուցանիշ, ինչը աննախադեպ երևույթ է: Նույն ժամանակները տիրում եին հետխորհրդային երկրներում ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո և դրա համար էլ, այդ երկրներում կարճ ժամանակ անց փոխվեցին իշխանությունները:

Այլ է Թուրքիայի պարագայում: Այս երկրում մի կողմից Էրդողանն ունի կայուն ընտրազանգված, մյուս կողմից հանրության մեծ մասը դժգոհ է նրանից այն բանի պատճառով, երկրում մարդկանց կենսամակարդակը ընկել է երկուսից երեք անգամ: Բացի այդ, գալիք ընտրություններում Արևմուտքը միանշանակորեն աջակցելու է Էրդողանի գլխավոր հակառակորդին, ինչը նշանակում է, որ այդ երկրում ընտրություններից հետո ստեղծվելու է լուրջ քաղաքական ճգնաժամ, որտեղ Արևմուտքը աջակցելու է Էրդողանի հակառակորդին, իսկ Ռուսաստանն ու Չինաստանը՝ Էրդողանին:

Հենց այս հանգամանքն հաշվի առնելով, ընտրություններից առաջ թուրքական երկու հիմնական բևեռների ներկայացուցիչները այս նախընտրական փուլում փորձում են լրացուցիչ վարկանիշներ հավաքել: Օրինակ, քեմալականներին հաջողվել է քրդերի մեծ մասին քաշել իր կողմը: Էրդողանն էլ իր հերթին փորձում է երկրից դուրս հավաքել քաղաքական ակցիաներ: Ռուս-ուկրաինական հացահատիկի շուրջ գործարկը այդ շարքից է: Նաև Էրդողանի դրական ակցիաներից է արցախյան երկրորդ պատերազմում Ադրբեջանի հաջողությունը, որն, ինչպես հայտնի է, առանց Էրդողանի կողմից բաց աջակցության հնարավոր չէր լինի:

Հենց այդ հանգամանքից ելնելով էլ Էրդողանը խնդրել էր ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին, որպեսզի վերջինս միջնորդի Սիրիայի հետ հարաբերությունները բարելավելու համար: Մոսկվան, իհարկե ուզում է աջակցել Էրդողանին, բայց զարմանալիորեն հանդիպում է Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադի դիմադրությանը:

Վերջինս այդ հանդիպման համար պայման է դնում, որ թուրքական զորքերը պետք է դուրս բերվեն Սիրիայի տարածքից: Անկարան պետք է ճանաչի Սիրիայի տարածքային ամբողջականությունը և միաժամանակ չպետք է աջակցի Ասադի քաղաքական հակառակորդներին: Ասադի այս պայմանների ընդունումը Էրդողանի համար կնշանակեր քաղաքական ինքնասպանություն: Մյուս կողմից նրան անչափ անհրաժեշտ է Ասադի հետ հանդիպումը, որպեսզի թուրք հանրությունը տեսնի, որ այս հարցում հանգուցալուծում կա:

Եթե նախկինում Ասադն էր ծանր վիճակում գտնվում, ապա այսօր նույն վիճակում է Էրդողանը և այդ իսկ պատճառով Ասադը խաղում է կոշտ դիրքերից, հասկանալով, որ միայն այդ դեպքում նա կկարողանա լուծել իր երկրի խնդիրները: Այդ օրինակը ցույց է տալիս, թե ինչպիսին պետք լինի երկրի իրական լիդերը, ով իր սկզբունքային պահվածքով ստիպում է հակառակորդին զիջումների գնալ, նույնիսկ հաշվի չառնելով իր գլխավոր դաշնակցի հորդորները:

Պատկերացնում էք, եթե Սիրիայի առաջնորդը լիներ, օրինակ Փաշինյանի նման տիպի գործիչը: Նա վաղուց հեռացված կլիներ իշխանությունից, իսկ այդ երկիրն էլ կունենար Իրաքի ճակատագիրը:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան