Սաուդյան Արաբիայի դիրքորոշման սենսացիոն փոփոխությունը Ղարաբաղի հարցում

Այսօր մենք արդեն տեղեկացրել էինք, որ Սաուդյան Արաբիայում նույնպես անդրադարձել էին Ղարաբաղյան նոր պատերազմին և մանրամասն վերլուծել էինք Թուրքիայի դերը ներկայիս կոնֆլիկտում, սակայն վերոնշյալ հոդվածն ինքնին որպես փաստ արժանի է առանձին ուշադրության:

Հոդվածը լույս է տեսել Asharq Al-Awsat-ում, որը հանդիսանում է Սաուդյան Արաբիայի թագավաորական ընտանիքի պատկանող Մերձավոր Արևելիքի ամենախոշոր հրատարակչական և ֆինանսական հոլդինգը: Այս հոլդինգը 30 տոկոսը պատկանում է Սաուդյան Արաբիայի թագավորական ընտանիքին, իսկ ավելի կոնկրետ՝ թագաժառանգ Մուհամմադ իբն Սալման ալ Սաուդին: Այս թերթը տպագրվում է Լոնդոնում, Մարսելում, Նյու-Յորքում, Ֆրանկֆուրտում, Կահիրեյում, Դուբայում, Բեյրութում և հենց Սաուդյան Արաբիայում: Կարելի է ասել, որ  Asharq Al-Awsat-ը հանդիսանում է թագավորական ընտանիքի «խոսափողներից մեկը»: Եթե ավելի պարզ լեզվով ասենք, ապա սա Սաուդյան Արաբիայի «Հայկական ժամանակն» է:

Այն, որ Սաուդյան Արաբիան արդեն երկար տարիներ ունի խնդիրներ պաշտոնական Անկարայի հետ հայտնի է բոլորին: Ասենք ավելին, ընդամենը օրեր առաջ Սաուդյան Արաբիան պաշտոնապես արգելեց  իր երկիր ցանկացած ապրանքների ներմուծումը, որոնք արտադրված կլինեն Թուրքիայում: Ավելին՝ կան տեղեկություններ, որ Սաուդյան Արաբիայի իշխանությունները կոչ են անում սեփական երկրի քաղաքացիներին չայցելել Թուրքիա: Ավելին՝ համացանցում տարածվել են տեղեկություններ այն մասին, որ այս ամենը կարող է կապված լինել Թուրքիայի կողմից Ղարաբաղում սանձազերծած պատերազմի հետ:

Առհասարակ պետք է փաստենք, որ արաբական աշխարհում այս պահի դրությամբ կան երկու առաջատար պետություններ՝ Սաուդյան Արաբիան և Եգիպտոսը, որոնք լուրջ խնդիրներ ունեն Էրդողանի հետ: Սրան հավելենք նաև այն, որ Ղարաբաղում մեկնարկած պատերազմական գործողություններից հետո արաբական  և մահմտդական աշխահում բավականին զուսպ վերաբերվեցին  Թուրքիայի կողմից սանձազերծած այս պատերազմական գործողություններին: Փաստացի միայն Պակիստանն ու Աֆղանստանը  իրենց աջակցությունը հայտնեցին Ալիևին և Էրդողանին, չնայած որ  Աֆղանստանի աջակցությունը սահմանափակվեց ձևական բնույթ կրող հայտարարությունով, իսկ  Պակիստանի հետ կապված տեղեկատվությունը սահմանափակվեց միայն լուրով այն մասին, որ Իսլամաբադից Ադրբեջան է ժամանել պակիստանական բանակի հատուկ ջոկատայինների ստորաբաժանումը, սակայն մինչ այս պահը այդ տեղեկությունը զարգացում կամ պաշտոնական հաստատում չի ստացել:

Այս ամենը գալիս է փաստելու այն, որ ղարաբաղյան նոր պատերազմը հնարավորություն է ստեղծել նաև մեզ համար արտաքին քաղաքականության մեջ լուրջ ճեղքում գրանցել և Արաբական աշխարհի հետ հաստատել բարիդրացիական, շահավետ փոխգործակցային հարաբերություններ:

Կկարողանա հայկական կողմը սա իրականացնել, թե՝ ոչ, մեկ այլ հարց է, սակայն մեզ մնում է արձանագրել, որ Սաուդյան Արաբիայում գրեթե սենսացիոն բնույթի փոփոխություն է տեղի ունեցել ղարաբաղյան հարցի վերաբերյալ և միշտ հավասարակշռված որոշումների կողմնակից պաշտոնական Ալ-Ռիադը հակաթուրքական դիրքորոշում է որդեգրել, ինչպես նաև թագավորական ընտանիքին պատկանող թերթի մակարդակով  ընդգծել է Իլհամ Ալիևի ռեժիմի խամաճիկային բնույթը:

Փաստացի հայկական բանակն այսօր պատմական դեր կատարելով ոչ միայն եզրագծում է մեր պետության ապագա սահմանները, այլ նաև ամբողջ աշխարհաքաղաքական «շախմատային տախտակի» վրա կոնֆիգուրացիայի փոփոխություն է իրականացնում:  

Սևակ Դանիելյան