Իսպանական դասեր

Ընդդիմությանը ջախջախելու համար նա մի տեխնոլոգիա է օգտագործում` ընդդիմության մի մասի հետ գնում է ստվերային համաձայնության, որպեսզի մյուս հատվածին լիկվիդացնի։

Ֆրանկոն ձգտում էր ոչ միայն ճնշել իր հակառակորդներին, այլև հակառակորդների մի մասին ներառել սեփական քաղաքական համակարգի մեջ։

Արդյունքում Կարլիստների` միապետականների մի մասը աստիճանաբար սկսում է ռեժիմի հետ համագործակցել։

1955–1956 թվականներին Կարլիստների շրջանում տեղի է ունենում շրջադարձ դեպի Ֆրանկոյի ռեժիմի հետ համագործակցության, ինչը հնարավորություն տվեց Ֆրանկոյին իր կողմը ներգրավել այդ շարժման մի մասին։

Սա կոոպտացիայի դասական մեխանիզմն է.

«կոնստրուկտիվ ընդդիմությանը» թույլատրվում է քաղաքական առումով գոյություն ունենալ և գործել խորհրդարանում, արդյունքում սկզբունքային ընդդիմադիրները ներկայացվում են որպես ծայրահեղականներ, այսինքն վտանգ պետության համար ու ռեժիմը ճնշում է վերջիններիս՝ միաժամանակ հայտարարելով, որ «նորմալ» կամ «պատասխանատու» ընդդիմությունը համագործակցում է իշխանության հետ։

Իսպանիայի դեպքում կարլիստների հետ համագործակցությունը դյուրին դարձրեց նման քաղաքականության իրականացումը»։