Հայոց ցեղասպանության նահատակների հիշատակին նվիրված արարողություն Վիլնյուսում

Ապրիլի 24-ին Լիտվայի ցեղասպանության զոհերի հուշարձանի մոտ տեղի ունեցավ Հայոց ցեղասպանության նահատակներին նվիրված հիշատակի արարողություն, որը կազմակերպվել էր Վիլնյուսի հայերի միության և Լիտվայի ցեղասպանության և դիմադրության կենտրոնի կողմից՝ Լիտվայում ՀՀ դեսպանության աջակցությամբ։

Արարողությանը ներկա էին Լիտվայի ցեղասպանության և դիմադրության կենտրոնի տնօրեն Թերեզա Բուրաուսկայտեն և Ցեղասպանության թանգարանի տնօրինությունը, Լիտվայի Սեյմասի՝ Հայաստանի հետ բարեկամության խմբի փոխնախագահ Սիմոնաս Գենտվիլասը, Լիտվայի հայերի միության նախագահ Արայիկ Թունյանը, հայ և լիտվացի հասարակական-քաղաքական գործիչներ։

Հիշատակի արարողության սկզբում Բալթյան երկրներում Հայոց առաքելական եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տեր Խոսրով Ստեփանյանը հանդես եկավ աղոթքով։

Լիտվայում ՀՀ դեսպան Տիգրան Մկրտչյանն, անդրադառնալով ցեղասպանության կանխարգելման գործում կրթության ու հանրային իրազեկման դերին, նշեց, որ սերունդները պետք է տեղյակ լինեն անցյալի ողբերգությունների, անցյալի ցեղասպանությունների մասին: Նա ընդգծեց, որ ժխտողականությունն անպատժելիության հետ մեկտեղ ճանապարհ են հարթում մարդկության դեմ նոր հանցագործությունների կրկնության համար և որ ժխտումն ինքնին ցեղասպանության շարունակություն է: Դեսպանը նշեց նաև «Այլևս երբեք» կարգախոսի համատեքստում ցեղասպանությունների կանխարգելման ուղղությամբ ձեռնարկվող ջանքերը:

Հայաստան-Լիտվա խորհրդարանական բարեկամության խմբի փոխնախագահ Սիմոնաս Գենտվիլասն իր ելույթում հիշատակեց Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և դատապարտման վերաբերյալ դեռևս 2005թ․ Լիտվայի Սեյմասի կողմից ընդունված բանաձևը և նշեց, որ պետք է մշտապես խոսել ցեղասպանությունների և մարդկության դեմ գործած հանցագործությունների մասին, քանի որ մեր օրերում ահագնացող տեմպերով աճում է ազգային փոքրամասնությունների նկատմամբ անհանդուրժողականությունը, որը կարող է վաղ թե ուշ վերաճել փոքրամասնությունների նկատմամբ բռնության և խտրականության։

Լիտվայի ցեղասպանության և դիմադրության կենտրոնի տնօրեն Թերեզա Բուրաուսկայտեն իր ելույթում նշեց, որ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանում Օսմանյան Թուրքիայում հայերի ոչնչացման փորձը, որը 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունն էր, որևէ արդարացում չունի: Նրա խոսքերով Հայոց ցեղասպանությանը պատշաճ արձագանքի և գնահատականի բացակայությունը նպաստել է այլ ցեղասպանությունների իրականացմանը։ Թերեզա Բուրաուսկայտեն ընդգծեց, որ պետք չէ բավարարվել միայն անմեղ զոհերի հիշատակի առջև խոնարհվելով, այլ պետք է զգոն լինել և պատասխանատվություն ստանձնել նմանօրինակ հանցագործությունները անպատիժ չթողնելու և մարդկային նոր զոհեր թույլ չտալու համար:

Ելույթով հանդես եկավ Հայաստանի գրողների միության անդամ, նշանավոր գրող Վահագն Գրիգորյանը, ով ներկաների ուշադրությունը հրավիրեց մերօրյա Թուրքիայում ժխտողականության քաղաքականության, հակահայկական դրսևորումների վրա։ Հնչեցին նշանավոր հայագետ Մարիտե Կոնտրիմայտեի բանաստեղծությունները՝ նվիրված Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։

Միջոցառման ավարտին տեղի ունեցավ ծաղկեպսակի զետեղման արարողություն։