Վահան Քերոբյանը «մերկացնում է» Փաշինյանին. Տեսանյութ

Վերջերս էկոնոմիկայի նորանշանակ նախարար Վահան Քերոբյանը լրագրողների հետ զրույցում շատ հետաքրքիր մտքեր հայտնեց եւ նշեց, որ այն փաստը, որ որոշ ապրանքների գները Հայաստանում աճում են, չի կարող համարվել «մեծ ողբերգություն»: Քերոբյանի խոսքով, որոշ ապրանքների գներն աճել են, բայց որոշ այլ ապրանքների գները նվազել են, և այս ֆոնի վրա չի կարելի հայտարարություններ անել, որ Հայաստանում կա գների համատարած բարձրացում: «Եթե կարագի և շաքարի գներն աճել են, դա չի նշանակում, որ մարդկանց կենսամակարդակն ընկնում է», - ասաց Քերոբյանը:

Հետաքրքիր է, որ նախարար Քերոբյանը չնշեց այն ապրանքների անունները, որոնց գները վերջին ամիսներին նվազել են, սակայն ճշգրիտ նշեց այն ապրանքները, որոնց գներն աճել են: Նա դա չի արել, քանի որ նման ապրանքներ ուղղակի չկան: Այսօր բոլորի համար ակնհայտ է, որ բարձրացել են ոչ միայն ձեթի, կարագի կամ շաքարի գները, այլ նաև վառելիքի գները, և ակնհայտ է, որ այդ թանկացումները կանդրադառնան էլեկտրաէներգիայի գների վրա:

Սակայն սա մի կողմ թողնենք ու տեսնենք, թե ինչ կասեր «հին Նիկոլը» թանկացումների մասին: Մի քանի տարի առաջ, երբ գրանցվեցին մի շարք առաջին անհրաժեշտության ապրանքների գների թանկացումներ, Փաշինյանը պաթետիկ ելույթ ունեցավ խորհրդարանում: «Դեմագոգիական էքստազի» մեջ մտնելով, «հին Փաշինյանը» հայտարարեց. «Ստացվել է, որ եթե կարագը 41 տոկոսով թանկացել է, դրան հակակշռում է խառը կանաչու գրեթե նույնքան էժանացումը: Կամ եթե գառան միսն է 28 տոկոսով աճել, դրան հակակշռում է կանաչ սոխի 18 տոկոսով էժանացումը:

Ժողովուրդ ջան, կարագը թանկացել է, խառը կանաչի կերեք»:

Սակայն այսօր Փաշինյանի անցյալի դեմագոգիկ հայտարարությունները բումերանգի պես վերադարձան նրան: Միևնույն ժամանակ, եթե նախկինում կառավարությունը որոշ դեպքերում իրավունք ուներ անդրադառնալ մի շարք ապրանքների գների իջեցմանը՝ երբ խոսքը գնում էր այլ թանկացումների մասին, ապա ներկայիս կառավարությունը չի կարող դա անել, քանի որ նույնիսկ էկոնոմիկայի նախարարն ի վիճակի չէ անվանել առնվազն մեկ ապրանք, որի գինը նվազել է այս ամիսների ընթացքում:

Նույնը կարելի է ասել պետական ​​պարտքի աճի մասին: Նախկինում, երբ պետական ​​պարտքը հասավ 4 միլիարդ դոլարի, Փաշինյանը «փոթորիկ էր կազմակերպել Ազգային ժողովի ամբիոնում»՝ «Ինչին են հասցրել իշխանությունները երկիրը» թեմայով:

Սակայն այսօր կառավարության նիստի ժամանակ, առանց ամոթի զգացողության, նա ասում է, որ Հայաստանին պարտք տալը վստահության արտահայտում է ՀՀ-ի հանդեպ:

Սա կոչվում է միաժամանակ եւ՛ ցինիզմ, եւ՛ փարիսեցիություն: Եվ զարմանալի չէ, որ Փաշինյանի այս հատկանիշները տարածվում են նրա կառավարության անդամների վրա:

Նույն Վահան Քերոբյանը փորձում է վերջին պատերազմում կրած պարտության մեղքը բարդել նախորդ իշխանությունների վրա՝ ասելով, որ պարտության պատճառ են դարձել անցյալում տեղի ունեցած սխալները: Այնուամենայնիվ, մարդն ամոթի անգամ մի փոքր զգացողություն չպետք է ունենա, որպեսզի նախ գնա և աշխատի Փաշինյանի կառավարությունում, ապա նաև նման հայտարարություններ անի: Էլ չենք ասում այն ​​մասին, որ պատերազմից հետո կոմունիկացիաների ենթադրյալ բացումը «Հայաստանի համար մեծ հնարավորություններ» ներկայացնելը նույնպես ցինիզմ է:

Եթե ​​այս իրավիճակը համեմատենք մարդկային կյանքի իրավիճակների հետ, ապա այդ հայտարարությունները նման են այն բանի, երբ բռնաբարությունից հետո աղջիկը որոշեր ոչ թե պատժել իրեն բռնաբարողին, այլ հայտարարեր, որ «բռնաբարությունը մեծ հնարավորություններ է բացում իրեն բռնաբարողի հետ ամուսնանալու համար»:

Նույնիսկ Հիտլերյան Գերմանիայի քարոզիչները իրենց թույլ չէին տալիս նման ցինիզմ և փարիսեցիություն, քանի որ նրանց մտքով չէր անցնի, որ 1945-ի պարտությունից հետո հնարավոր կլիներ գերմանացի ժողովրդին հայտարարել, որ «պարտությունը մեծ հնարավորություններ է ստեղծում Գերմանիայի համար խաղաղ առեւտուր անել ԽՍՀՄ-ի և Արևմտյան և Արևելյան Եվրոպայի երկրների հետ»:

Այս իմաստով, թե՛ Փաշինյանը, թե՛ Քերոբյանը իսկապես կարող են ընդգրկվել Գինեսի ռեկորդների գիրքում՝ իրենց փարիսեցիութեան մասշտաբներով:

Իսկ Փաշինյանի համար այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում մեզանում, նոր էջ է, որը թույլ է տալիս ցույց տալ, թե ինչպես մարդը 100 տոկոսով կարող է փոխվել, քանի որ ի դեմս այդ անձի մենք գործ ունենք 2 բոլորովին տարբեր մարդկանց հետ՝ «Նոր» և «Հին» Նիկոլի հետ:

Նոր Փաշինյանը մերժում է հին Փաշինյանին իր բոլոր հիմնավորումներով, իսկ հին Փաշինյանը մերժում է նոր Փաշինյանին, ինչպես նաեւ Նիկոլի կառավարության բոլոր նախարարներին` իրենց հիմնավորումներով:

Եվ այսքանից հետո ինչ-որ մեկը մտածու՞մ է, որ նման մարդկանցով և նմանատիպ պայմաններում մենք կարող ենք լուրջ պետություն կառուցել: Կարծում ենք, որ այս հարցի պատասխանը բոլորի համար ակնհայտ է:

Արտակ Հակոբյան