Քոչարյանը բացահայտեց, որ բոլոր նրանք, ովքեր մեր երկրում պայքարում էին ՌԴ-ի դեմ, իրականում պայքարում էին ՀՀ պետականության դեմ. դա ապացուցվեց 44-օրյա պատերազմի ընթացքում

ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն իր վերջին հարցազրույցի ընթացքում ներկայացրեց մի շարք կարևոր թեզեր հայոց պետականության և դրա հետ կապված սպառնալիքների վերաբերյալ: 

Ի թիվս այլնի, Քոչարյանը ներկայացրեց այն թեզը, որ բոլոր նրանք, ովքեր «բղավում են, որ Հայաստանը մեծ կախվածություն ունի Ռուսաստանից և որ այս պորտալարը պետք է կտրվի», իրենց գործողություններով հանգեցրին նրան, որ ոչ միայն ոչնչացվեց Արցախի հայկական պետականությունը, այլ նաև փաստացիորեն ոչնչացվեց Հայաստանի պետականությունը, և երկիրը վերածվեց ռուսական պրոտեկտորատի:

Մենք բոլորս 44-օրյա պատերազմի ժամանակ տեսանք նաև, որ գործնականում ապացուցվեց երկրորդ նախագահի մեկ այլ թեզը, որ այդ մարդիկ, ղեկավարվելով մի շարք միջազգային կենտրոններից, իրականում պայքարել էին Հայաստանի պետականության դեմ: Մենք կփորձենք մի փոքր բացել փակագծերը և բացատրել, թե ինչու դա տեղի ունեցավ:

Բանն այն է, որ ի տարբերություն Բալթյան երկրների, Ուկրաինայի և Մոլդովայի, հայկական պետականության ձևավորման ոլորտը գտնվում է «Ռուսաստան-Թուրքիա-Իրան» եռանկյունու մեջ, և եթե դուք պայքարում էիք Ռուսաստանի դեմ, դա ինքնաբերաբար նշանակում էր, որ պայքարում եք հանուն Թուրքիայի շահի: Բայց քանի որ Թուրքիան շահագրգռված չէ ձեր պետականության ձևավորմամբ և ձեր գոյության համար էքզիստենցիալ սպառնալիք է, ստացվում է, որ Ռուսաստանի դեմ ձեր պայքարի արդյունքում դուք իրականում մեծացնում եք անվտանգության սպառնալիքները ձեր իսկ համար, որոնք հաղթահարման համար ստիպված եք ընկնել Ռուսաստանից ավելի մեծ կախվածության մեջ: Հասկանու՞մ են դա այն սրիկաները, ովքեր ծավալում են գործունեություն այս ոլորտում:

Իհարկե հասկանում են, և այստեղ ամենաանկեղծը «քաղաքագետ» Լեւոն Շիրինյանն է, ով աում էր, որ «հայը ավելի լավ է թուրքի շուն լինի, քան թե օտար պետության գործակալ»: Գործնականում սա նշանակում է, որ ավելի լավ է, որ հայը ոչնչացվի թուրքի կողմից, քան կախված լինի Ռուսաստանից:

Բայց քանի որ գործնականում հայը դա չի ուզում, սա նշանակում է, որ Շիրինյանի և այլ սորոսականների իրական նպատակը ոչ թե այս գաղափարի գործնականում իրականացումն է, այլ փող աշխատելը: Եվ կյանքը ցույց տվեց, որ եթե երկիրը հանդուրժում է այս մարդկանց գոյությունը, ապա դա դառնում է ոչ պակաս սպառնալիք մեր անվտանգության համար, քան պատերազմի դաշտում գտնվող թուրքական բայրաքթարները:

Այստեղից եզրակացությունն այն է, որ այդ մարդիկ փողի համար աշխատել են ոչ թե Ռուսաստանի, այլ Հայաստանի պետականության դեմ, ընդդեմ Հայաստանի բնակիչների անվտանգությանը, Սյունիքի, Արցախի դեմ: Հետեւաբար, նրանք Փաշինյանից ոչ պակաս մեղավոր են Արցախի պետականության կորստի, մեր 5 հազար եղբայրների մահվան և ավելի քան 10 հազարի վիրավորվելու համար:

Ոչ ոք չի մոռացվելու, և ոչինչ չի մոռացվելու...

Սևակ Դանիելյան