Դա բավարար հիմք չէ իշխանափոխություն պահանջելու համար․ Հովիկ Աղազարյանը՝ Արցախը հանձնելու և ապաշնորհ կառավարման հետևանքով առնվազն 5 հազար զոհ ունենալու մասին

«Հրապարակ»-ը զրուցել է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Հովիկ Աղազարյանի հետ։

-Իմ քայլը» մտադիր է սահմա­նադրական փոփոխությունների ճանապարհով՝ առանց վարչա­պետի հրաժարականի, լուծարել խորհրդարանը, ի՞նչ կանխատե­սումներ ունեք, խմբակցությունը կգնա՞ այդ քայլին:

-Հարցը դեռ օրակարգում չէ:

-Բայց իմքայլականները հաստատում են այդ մտադրությունները: Հաշվի առնե­լով, որ Սահմանադրությունն ԱԺ-ի լուծարման այլ հնարա­վորություններ է տալիս, նման մտադրություններն ինչո՞վ են պայմանավորված:

-Անկեղծ ասած, Սահմա­նադրության այս պահին տրվող գործիքակազմը լրիվ բավարար է, ուստի ես խոր ընկալում չունեմ այդ առաջարկի վերաբերյալ:

-Եթե բավարար են, իշխող թիմն ինչո՞ւ չի գնում արտահերթ ընտրու­թյունների:

-Վարչապետը նման առաջարկով հանդես եկավ, որ գնանք արտահերթ ընտրությունների, բայց դա անենք խորհրդարանական ընդդիմության հետ՝ մի շարք հարցերի շուրջ համա­ձայնության գալուց հետո: Այդ հարցերի թվում նոր Ընտրական օրենսգրքի ընդունումն է և այլն:

-Իսկ այդ համաձայնություննե­րի մեջ մտնո՞ւմ է կոալիցիայի ձևավորումը՝ մինչև ընտրությունների գնալը:

-Ոչ, չի մտնում:

-Ընդդիմությունը կառավա­րության հետ վերջին հարցուպատասխանի ժամանակ ասաց՝ կա­րող էր առանց նախապայմանների ընտրության գնալ, հատկապես, որ մինչև այս պահը պահպանում էր խորհրդարանական մեծա­մասնությունը:

-Քանի որ մեր ընդդիմադիր գործընկերները՝ և՛ ԼՀԿ-ն, և ԲՀԿ-ն, հայտարարել են, որ իրենց հա­մար ընդունելի չէ ընտրություններն անցկացնել մեր իշխանության օրոք, հետևաբար, ես խոր անհանգստություն ունեմ, որ արտա­հերթ ընտրությանը ընդդիմադիրները կարող են չմասնակցել՝ բոյկոտել:

-Թող չմասնակցեն, կգտնեք ուժերի, որոնք կմասնակցեն, և հանրությանը, աշխարհին ցույց կտաք, թե ինչ վստահության թվեր ունեք: Դա կերևա թե՛ ընտրողների մասնակցությունից, թե՛ ձեր ստա­ցած ձայների քանակից:

-Երբ կոնսուլտացիաները կա­վարտվեն, և կունենանք ամբողջա­կան պատկերը, կանդրադառնանք այդ հարցին:

-Այդ դեպքում ինչո՞ւ է Վահագն Հովակիմյանը հայտարարում, որ ունեք նման մտադրություն...

-Ո՞վ է Վահագն Հովակիմյանը:

-«Ձեր քայլից», օրենքներ գրողը։

-Դուք իրեն ճանաչում եք, դե ուրեմն իրեն էլ հարցրեր: Ինչպե՞ս ինքը կարող է նման կարծիր ունենալ, որ դա կարևոր նախագիծ է, այնպես էլ ես իրավունք ունեմ կարծիք հայտնելու, որ դա այս պահի համար այնքան էլ կարևոր չէ:

-Եթե կոնսուլտացիաներն ավարտվեն, իշխանությանը չհա­ջողվի խորհրդարանական ընդդի­մությանը համոզել՝ հուշագիր ստո­րագրել, հնարավո՞ր է ընդհանրա­պես հրաժարվեք արտահերթ ընտ­րությունների մտքից:

-Երբ Ձեր ասածը տեղի ունենա, ես մեր թիմում կլինեմ այն տեսակետի կրողը, որ, այո, անհրաժեշտություն չկա գնալ արտահերթ ընտրություն­ների:

-Բայց Նիկու Փաշինյանն էր, չէ՞, ասում, որ կատարվածի հարցում ընդունում է պատասխա­նատվությունը և, այո՛, պատրաստ է ժողովրդի որոշման արդյունքում թողնել վարչապետի պաշտոնը: Հիմա չե՞ք ուզում հասկանալ՝ ժողո­վուրդը ձեզ վստահո՞ւմ է, թե ոչ:

-Այդ վստահությունը ճշգրտելու լիքը ճանապարհներ կան, օրինակ՝ վստահության հանրաքվեն:

-Վազգեն Մանուկյանն Արա­րատում հայտարարեց, եթե սահմանադրական ճանապարհով չստացվի Փաշինյանին հեռացնել վարչապետի պաշտոնից, դա կա­նեն ըմբոստության, ընդվզման, ապստամբության միջոցով:

-Ինձ անհանգստացնում է այդ հայտարարությունը, որովհետև այդտեղ թաքնված կոչ կա՝ քաղաքա­ցիական պատերազմի հրահրման:

-Մոռացե՞լ եք 2018-ին ձեր գործողությունները:

-Մենք ապստամբությո՞ւն արե­ցինք:

-Դուք էլ էիք ռադիոտուն գրա­վում, շենքեր պաշարում, սրա մա­սին է խոսքը:

-Եթե իրենց գործողություննե­րը կլինեն Սահմանադրության և օրենքների շրջանակում, ես խնդիր չեմ տեսնում: Բայց տարօրի­նակ է, երբ իշխանությունն ասում է՝ եկեք գնանք ընտրությունների, ընդդիմությունը պատասխանում է՝ իյա, կկեղծես: Ասում է՝ ո՞նց կկեղծեմ, եթե դու ընտրական հանձնաժողովնե­րում երկուական ներկայացուցիչ ունես, ասում են՝ դա քիչ է: Քիչ է, եկեք նստենք, լրացուցիչ գործիքակազմ քննարկենք, էլի չեն համաձայնում:

-Ասում են՝ ուժային բոլոր կա­ռույցները Փաշինյանի գրպանում են, և ընտրությունների նախաշե­մին բոլորին էլի կփռեն ասֆալտին, կծեփեն պատերին:

-Այսօր դատարանները, որ ամենակարևոր ինստիտուտն են նմա­նատիպ խնդիրները լուծելու համար, ամբողջությամբ գտնվում են, ի դեմս Վազգեն Մանուկյանի, Ռոբերտ Քոչարյան-Սերժ Սարգսյան տանդեմի և այդ առանցքի շուրջ համախմբված ուժերի, որոնց մի մասին ես կասեի հանցագործ, էլեմենտների, երկիրը թալանած, գողացած էլեմենտների ազդեցության տակ:

-Բայց Փաշինյանի գրպանում գտնվող իրավապահները ոչ մի փաստ չեն ներկայացրել, որոնք կա­պացուցեն Ձեր ասածը, թե այս կամ այն դատավորը սրա-նրա ազդե­ցության տակ է գործում:

-Իհարկե, չի բացառվում, որ ես սխալվում եմ, և Ռոբերտ Քոչարյան-Սերժ Սարգսյան առանցքի շուրջ հավաքվածները մաքրության, անմեղության խորհրդանիշներ են:

-Թեման մի փոխեք, Դուք խո­սում էիք դատավորների մասին, ես էլ ասում եմ՝ ցույց տվեք մի դատա­վորի, որը գործում է քաղաքական պատվերներով, և ԱԱԾ-ն օպերատիվ տվյալներ է ձեռք բերել այդ մասին:

-Ղալաթ արեցի, չէ, ես նման բան չեմ ասել, երևի սխալվեցի դատա­վորների հարցում: Եթե Դուք այսքան բան տեսնում եք ու չեք ընդունում, դա արդեն Ձեր գործն է:

-Ես շատ բան եմ տեսնում, բայց եկեք խոսենք փաստերով, ուզում եմ Ձեզ հավատալ, ներկայացրեք փաստարկներ, որ հավատամ:

-Ես քաղաքական գործիչ եմ, երբ միտք եմ արտահայտում, պարտավոր չեմ նաև փաստարկներ ներկայացնել, այլ հարց է, թե իմ միտքն ինչքանով ընդունելի կլինի հանրության համար:

-Փաստորեն, նոր ժամանակնե­րի քաղաքական գործիչներն ինչ ուզենան, կարող են հայտարարել, կարևոր չէ, թե դա իրականության հետ որքան աղերս ունի:

-Բնական է, որ պետք է նաև պատասխան տամ արտահայտածիս համար, բայց երբ ես հայտարարում եմ, որ դատարանները գտնվում են հետևյալ գործիչների ազդե­ցության տակ, դա չի նշանակում, որ ես պետք է ապացուցեմ: Եթե ամեն ինչը լիներ ապացուցելի, ասենք՝ 3-4 տարի առաջ կարողանայինք ապա­ցուցեինք, որ ընտրակաշառք է բա­ժանվել, որ դատավորները գտնվում են իշխանության ազդեցության տակ, եթե այդքան բանը կարողանայինք ապացուցել, ապա հեղափոխության անհրաժեշտություն էլ չէր լինի: Հի­մա այսօր եթե մեր ընդդիմադիրնե­րը գտնում են, որ ակնհայտ իրո­ղություններն իրենք չեն կարողանում ապացուցել իշխանություններին, ապա իրենք իրավունք ունեն հեղա­փոխություն անել, հասնել իշխանափոխության իրենց նպատակին:

-Իսկ կարծում եք՝ ապացույցնե՞ր են պետք, որ Արցախը հանձնել եք, ապաշնորհ կառավարման արդյուն­քում առնվազն 5 հազար զոհ ենք տվել:

-Դրա համար, այո, ապացուցելու կարիք չկա, բայց եթե դու դրա հա­մար ես իշխանափոխություն պա­հանջում, դա արդեն այլ խնդիր է:

-Այսինքն՝ դա բավարար հիմք չէ՞, որ իշխանությունը հրաժարա­կան տա:

-Ես կարծում եմ, որ բավարար չէ»:

Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք թերթի այսօրվա համարում: