Ի՞նչ 8 պահանջ է դնելու Ալիևը Փաշինյանի առջև հունվարի 11-ին Մոսկվայում՝ բանակցությունների ժամանակ

Ինչպես գիտեք, հունվարի 11-ին Նիկոլ Փաշինյանը կայցելի Մոսկվա, որտեղ տեղի կունենա Պուտին-Ալիև-Փաշինյան հանդիպում, որի ընթացքում կքննարկվեն մի շարք կարևոր հարցեր: Եվ այսպես, ի՞նչ պահանջներ կդնի Ալիևը Փաշինյանի առջև.

1.Ալիեւը Փաշինյանից կպահանջի համաձայնվել լուծարել ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը: Այս խմբի փոխարեն պիտի ստեղծվի եռակողմ (Ռուսաստան, Հայաստան և Ադրբեջան) կամ քառակողմ բանակցություններ ձևաչափ (Ռուսաստան, Հայաստան, Ադրբեջան և Թուրքիա):

2.Ալիևը կպահանջի, որ Փաշինյանն այլևս չբարձրացնի Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի հարցը, քանի որ, ըստ նրա, Ադրբեջանն արդեն լուծել է այդ հարցը, և առավելագույնը, որի վրա հայերը կարող են հույս դնել դա Ադրբեջանի կազմում մշակութային ինքնավարություն է, որտեղ ԼՂՀ-ն անգամ չի ունենա առանձին միավորի կարգավիճակ: 

3.Ալիեւը Փաշինյանից պահանջելու է դադարեցնել Հայաստանից պաշտոնական այցերը Ղարաբաղ: Ըստ Ալիեւի, այդ բոլոր այցերը պետք է կատարվեն միայն պաշտոնական Բաքվի հետ համաձայնեցնելուց հետո: Առանց Ադրբեջանի թույլտվության կարող են իրականացվել միայն մասնավոր այցերը, ինչպես նաև հումանիտար բնույթի այցեր:

4.Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանը հաստատելու գործընթացի ժամանակ պաշտոնական Երևանը պետք է 16 գյուղ հանձնի Ադրբեջանիին, և այդ գործընթացը պետք է օրենսդրորեն ամրագրվի հունվարի 11-ի հատուկ համաձայնագրով:

Սահմանների դելիմիտացիայի և դեմարկացիայի հարցերը պիտի լուծվեն հետագայում ` երկկողմանի համատեղ հանձնաժողովի աշխատանքի ընթացքում:

5. Լեռնային Ղարաբաղում չպետք է իրականացվի զորակոչ: Լեռնային Ղարաբաղը չպետք է ունենա բանակ: Լեռնային Ղարաբաղում կարող են լինել միայն ոստիկանական ուժեր, ինչպես նաև ժամանակավորապես կարող է լինել «ազգային գվարդիա», որն ապագայում, 5-10 տարի անց, պետք է լուծարվի, քանի որ Լեռնային Ղարաբաղը չպետք է որևէ կարգավիճակ ունենա Ադրբեջանի կազմում:

6. Հայաստանը պետք է բացի իր կոմունիկացիաները Ադրբեջանի և Նախիջևանի միջև, և այդ կոմունիկացիաներերը պետք է վերահսկվեն ռուս խաղաղապահների կողմից: Այնպես, ինպչես իրենք վերահսկում են Հայաստանը և Ղարաբաղը կապող Լաչինի միջանցքը:

7. Ալիևը պահանջելու է դադարեցնել Հայաստանում «ռևանշիստական ​​ուժերի» գործունեությունը և «ռևանշիստական ​​քարոզչությունը»:

8. Ալիևը պահանջելու է, որ բոլոր այն գերիները, ովքեր գերի են ընկել նոյեմբերի 9-ից հետո, չպետք է ունենան ռազմագերիների կարգավիճակ, և որպես ռազմական դիվերսանտներ պետք է դատվեն Բաքվի դատարանի կողմից:

Ըստ Ալիեւի շրջապատի, եթե Հայաստանը չի ընդունում այդ պահանջները, ապա Ադրբեջանը կարող է վերանայել պատերազմի ընթացիկ արդյունքները, ինչպես նաև կարող է կասկածի տակ դնել Ղարաբաղում ռուս խաղաղապահների ներկայությունը:

Հայտնի չէ, թե այս պահանջներից որը կընդունի Փաշինյանը, բայց ակնհայտ է, որ, ըստ մեր ռուսական աղբյուրների, Փաշինյանի շրջապատում «խուլ դիմադրություն» կա Ադրբեջանի այդ պահանջների կատարման դեմ: Բայց ինքը՝ Նիկոլը, հակված է կատարել ադրբեջանցիների գրեթե բոլոր պայմանները, որպեսզի կոմունիկացիաները բացվեն ու նա կարողանա հասարակության մի մասին համոզել, որ չնայած այն փաստին, որ նա պարտություն բերեց Հայաստանին և Արցախին, մյուս կողմից` նա փորձում է նոր էջ բացել Հայաստանի զարգացման մեջ:

Ավելին, մեր ռուսական աղբյուրները տարակուսած են Փաշինյանի կապիտուլյացիոն դիրքորոշումից, ում համար «Ադրբեջանի հետ ամեն գնով խաղաղության» հասնելը դարձել է «Идея фикс», որի դիմաց նա պատրաստ է զոհաբերել ամեն ինչ՝ անգամ չհասկանալով, որ Թուրքիան եւ Ադրբեջանն ավելի շատ կօգտագործեն բաց կոմունիկացիաները, մինչդեռ Հայաստանը շատ քիչ հնարավորություններ կունենա այդ կոմունիկացիաներից օգտվելու համար, ի հավելումն նաեւ այն հանգամանքին, որ մոտ ապագայում դա ավելի շատ տեսական ոլորտից է լինելու, քան իրական:

Արտակ Հակոբյան