Ինչո՞ւ է ՀՀ 2-րդ նախագահի ցանկացած խելամիտ խոսքը վատ իմաստով ցնցության մեջ է գցում տեր-պետրոսյանականներին

Երկու օր առաջ նախագահ Քոչարյանը հանդիպել էր տնտեսական մեկնաբանների հետ, քննարկելու երկրի տնտեսական խնդիրները: Այն,  որ այդպիսի քննարկումները անհրաժեշտ են երկրի համար հասկանալի է, քանզի բոլորի համար էլ ակնհայտ է, որ, Փաշինյանի կողմից հռչակված, այսպես կոչված տնտեսական հեղափոխությունը ձախողվել է: Այն ձախողվել է ոչ միայն կորոնավարակի տարածման պատճառով: Ավելին`  այս վարակը լավ պատրվակ կարող է դառնալ Փաշինյանի համար բացատրելու, թե ինչու իր տնտեսական հեղափոխությունը ձախողվեց:

Իրականում այն ձախողվել էր արդեն մինչև կորոնավարակի տարածվելը: Իսկ պատճառները շատ դիպուկ ձևով բացատրեց Ռոբերտ Քոչարյանը: Առանջ լուրջ բիզնես միջավայրի ձևավորման  երկրում ոչ մի ներդրում չի գա, իսկ առանց ներդրումների տնտեսությունն չի կարող զարգանալ ինչպես որ առանց վառելիքի մեքենան չի քշվի: Իսկ այնպիսի մթնոլորտում, որի մեջ այսօր հայտնվել է Հայաստանը  որտեղ տիրում է մարտնչող տգիտությունը, ատելությունը քաղաքական մրցակիցների  հանդեպ հասկանալի է, որ առողջ բիզնես միջավայր չի ձևավորվում: ՀՀ 2-րդ նախագահը մատչելի ձևով ներկայացրեց, թե ինչպես նրան 20 տարի առաջ հաջողվեց ձևավորել այդ մթնոլորտը: Դրա արդյունքն եղավ այն, որ Քոչարյանի կառավարման 10 տարվա ընթացքում երկրի տնտեսությունը աճեց վեց անգամ: Բյուջեն ավելացավ մոտ 8 անգամ, մարդկանց կենսամակարդակը աճեց մոտ 5-ից  6  անգամ: Քոչարյանին հեշտ չտրվեց այդ ամենը: Այն ժամանակ էլ, օրինակ, հանրության 99 տոկոսը պահանջում էր պատասխանատվության կանչել Տեր-Պետրոսյանին և նրա թիմակիցներին: Հիշեցնենք, որ նրանց գործնեության արդյունքում  90-ական թվականներին  Հայաստանի տնտեսությունը կրճատվեց ավելի քան 15 անգամ: Մարդկանց կենսամակարդակը նվազեց ավելի քան 10 անգամ:

Տեր-Պետրոսյանի թիմից հայ ժողովուրդը բացի վատ բաներից  ոչինչ չտեսավ համատարած թալան, ցինիզմ, քաղաքական տերոր, լկտի պահվածք, ընտրակեղծիքների և ընտրակաշարքների հիմնադրում և վերջում Ղարաբաղի հարցում զիջումների պատրաստակամություն, միջազգային հանրությանն ու Թուրքիային հաճոյանալու համար:  Հասկանալի է, որ նրանց հայ ժողովուրդը այլևս երբեք չի մոռանա: Եվ հենց դրա պատճառով էր, որ 1998-ից հետո ժողովուրդը Քոչարյանից պահանջում էր պատժել նրանց:  Քոչարյանի ձեռքի թեթև շարժման արդյունքում  նրանք կարող էին հայտնվել համապատասխան վայրերում, իսկ հայ ժողովուրդի 99 տոկոսը  կողջուներ այդ քայլը, սակայն ՀՀ 2-րդ նախագահն չգնաց այդ քայլին: Որոշվեց սահմանափակվել մի քանի հոգու քավության նոխազ դարձնելով հանգստացնել մարդկանց: Դրա արդյունքում երկրում հաստատվեց հանգստություն և կայունություն, որն էլ դարձավ երկրի տնտեսական զարգացման հիմքը: Սակայն մյուս կողմից մարդկանց գիտակցության մեջ, «Չարը» չպատժվեց, որի արդյունքումն էլ, այդ «Չարը» ռեաբիլիտացվեց և 2008-ին «նոր փաթեթավորմամբ» փորձեց վերադառնալ իշխանության:

Այսօր այդ շրջանակները ոչ միայն իրենց մեղքի զգացումը չունեն այն հանցագործությունների համար, որոնք կատարել էին 90-ական թվականներին, այլև շնորհակալության զգացում նույնիսկ չունեն Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ, որոնց նա խնայեց ժամանակին: Պարզվեց, որ,  երբ հանցագործին իր իրական տեղը ցույց չես տալիս  նա լկտիանում է և ավելին է պահանջում: Այսինքն`  այն ինչ կատարվում է այսօր:

Պարադոքս է, երբ երկիրը ոչնչացրած մարդիկ այսօր առանց վախի մեղադրում են մի մարդու, ով իրենց քանդածը վերականգնել է և դեռ հանդուրժվում են հանրության կողմից:

Հասկանալի է, որ մինչև «Չարը» չպատժվի մարդկանց հոգիներում հանգստություն չի հաստատվի մանավանդ, որ այդ «Չարը» այսօր իր մեղքը չի ընդունում և դեռ հայտ է ներկյայացնում ինչ- որ նոր դերակատարմանը երկրում:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան