Ո՞ւմ շահերն է ներկայացնում Տիգրան Խզմալյանը կամ որտե՞ղ գնել դրամապանակ «30 արծաթի» համար

Հուլիսի 12-ին սկսված ադրբեջանական ագրեսիան, բացի ռազմական բաղադրիչից, ունի նաև տեղեկատվական բաղադրիչ: Այս առումով կան տարբեր կարծիքներ, ներառյալ այն, որ մենք «տեղեկատվական պատերազմում չենք պարտվել», քանի որ չենք էլ փորձել մասնակցել դրան: Այսինքն՝ մեր բանակի գործողությունների տեղեկատվական աջակցությունն ամենաբարձր որակյալ չէր: Այս լույսի ներքո, մեր հիմնավորված գործողությունների վերաբերյալ գրեթե յուրաքանչյուր դրական տեղեկատվական նյութ կարևոր է մեզ համար որպես պետություն:

Այս առումով հարկ է նշել ռազմական թղթակից, «WarGonzo» նախագծի ղեկավար Սեմյոն Պեգովի գործողությունները (1.2.3), ով բախումների սկսվելուց գրեթե անմիջապես հետո հասավ Հայաստան և ընդհանուր առմամբ ռուս և ռուսալեզու լսարանին ներկայացրեց Տավուշի դեպքերի մասին ճշմարտությունը:

Պեգովը խոսեց ադրբեջանցիների կողմից հայկական տների և տնտեսական տարբեր օբյեկտների ռմբակոծության մասին, և պատմեց, որ ադրբեջանական կողմը թաքցնում է իր ռազմական կայանքները ադրբեջանական բնակավայրերում: Իսկ հիմա էլ արդեն ռուսական Առաջին ալիքով Պեգովը ոչ միայն այս ամենը պատմեց ռուսաստանյան հեռուստատեսության խոշորագույն լսարանին, այլ նաև նշեց, որ ադրբեջանական կողմը թույլ չի տալիս լրագրողներին մուտք գործել իր տարածք, և, համապատասխանաբար, չի կարող բողոքել, որ «իրադարձությունները լուսաբանվում են միայն մի կողմից»:

Պեգովը անում է այն, ինչ բխում է մեր շահերից, բայց մեր երկրում կան մարդիկ, ովքեր լրագրողի նույնիսկ այս գործողություններում, գտել են «ինչ-որ մի բան քննադատելու համար»: «Բլոգեր-ռեժիսոր-պատմաբան-քաղաքական գործիչ» Տիգրան Խզմալյանն օրինակ ասում է, որ Պեգովի գործողությունները չպետք է այդքան ոգևորությամբ ընդունեն, քանի որ կա հարց, թե ում շահերն է նա ներկայացնում: Խզմալյանը, ով ըստ երևույթի, տառապում էր «Ֆորեստալի սինդրոմով» և ամենուր տեսնելով «Մոսկվայի ձեռքը», ակնարկում է Դոնբասոի հակամարտության գոտում լրագրողի գործունեությունը: Ըստ ամենայնի, «ռեժիսոր-քաղաքական գործիչ-բլոգերը» անհանգստացած է Ուկրաինայի արձագանքից: Այս առումով մի քանի հարց տանք Խզմալյանին.

1. Եթե Պեգովը վատն է, ի՞նչ կարող է իր հերթին առաջարկել «քաղաքական գործիչ-ռեժիսոր-բլոգերը»: Ի՞նչ է նա արել իր կողմից, որպեսզի գոնը իր սիրելի Ուկրաինայում Հայաստանը դրական լույսի ներքո հայտնվի այս հակամարտության մեջ:

2. Ինչպե՞ս Խզմալյանը կարողացավ նպաստել աշխարհում հայկական դիրքորոշման բարենպաստ լուսաբանմանը: 

3. Ուկրաինացիների դիրքորոշման մասին անհանգստացած Խզմալյանը չի՞ պատրաստվում մեկնաբանել 1990-ականների ղարաբաղյան պատերազմում Ադրբեջանի կողմից ուկրաինացի օդաչուների, ուկրաինացի վարձկանների մասնակցությունը: Նա չի՞ ցանկանում նաև վերլուծել մեր տեսակետը և ներկայացնել մեր դիրքորոշումը այն հարցի շուրջ, որ ուկրաինացիները, մոջահեդների և արաբ վարձկանների հետ միասին կռվել են ադրբեջանցիների կողքին:

4. Բայց ամենակարևոր հարցը սա է. Ո՞ւմ շահերն է ներկայացնում Խզմալյանը Հայաստանում: Արդյո՞ք նա ներկայացնում է Հայաստանի շահերը, թե նա պարզապես ապրում է Հայաստանում, բայց առաջնորդվում է երրորդ կողմի շահերով:

Տավուշում տեղի ունեցող իրադարձությունների լայն լուսաբանումը բխում է Հայաստանի շահերից, որպեսզի աշխարհը իմանա ադրբեջանական ռեժիմի ողջ էությունը, որը կանանց և երեխաների' ետեում թաքնվել ռմբակոծում է հայկական տները: Որպեսզի աշխարհը իմանա ռեժիմի էությունը, որը սպառնում է ռմբակոծել մեր ատոմակայանը:

Անթաքույց հակառուսական քարոզչության հրահրումը չի բխում Հայաստանի շահերից: Վերջին իրադարձությունները ևս մեկ անգամ ցույց տվեցին, որ մեր երկրում ռուսական գործոնի առկայությունը (1.2.3.4.5.6.) մեզ ապահովում է անվտանգության անհրաժեշտ մակարդակը, որպեսզի մենք «Թուրքիայի ձեռքով» չվերածվենք «նոր Սիրիայի»: Նրանք, ովքեր դա չեն հասկանում, (կամ ձևացնում են, թե չեն հասկանում սա), հայ-ռուսական ռազմավարական հարաբերությունների համակարգի դեմ պայքարող մարդիկ ծառայում են մեր երկրում ադրբեջանա-թուրքական տանդեմի շահերին:

Երկրի հաջորդ իշխանության խնդիրն է լինելու բացահայտել մեր մոտ գործող թուրքական ամբողջ ցանցը՝ որը սպառնում է երկու հայկական պետությունների շահերին:

Սևակ Դանիելյան

Հ.Գ.1. Խոսելով ռեժիմների մասին. Գիտե՞ք արդյոք, որ պարոն Խզմալյանը չի համարում Ալիևի ռեժիմը բռնատիրական: Տարիներ առաջ՝ ադրբեջանական լրատվամիջոցներից մեկին տված հարցազրույցում, Խզմալյանը մեր երկրում առկա ռեժիմը որակեց այսպես «Գանգստերները Հայաստանում իշխանության մեջ»: Միևնույն ժամանակ, նա հրաժարվեց սահմանում տալ Ալիևի վարչակարգին ՝ ասելով, որ քանի որ նա չի ապրում այս երկրում, չի կարող դատել նրա քաղաքական ռեժիմի մասին:

Գիտեք, նույն տրամաբանությամբ մենք իրավունք չունենք դատողություններ անել Ադոլֆ Հիտլերի ռեժիմի մասին, որովհետև մենք չենք ապրել նացիստական ​​Գերմանիայում: Ի՞նչ է այս շարքում հաջորդը՝ կլսենք արդյոք այն հայտարարությունը, որ երիտթուրքերի ռեժիմի մասին հնարավոր չէ դատել, քանի որ այդ ժամանակահատվածում մենք չենք ապրել Օսմանյան կայսրությունում: 

Առողջ հասարակությունը պետք է ամաչի այն փաստից, որ նման մարդիկ կարող են ազդել հասարակական կարծիքի վրա:

Հ.Գ.2. Խզմալյանի դիրքորոշումը Պեգովի հետ կապված կիսում է «Սասնա ծռեր» անդամ Վարուժան Ավետիսյանը:

Այս ամենից Դուք կարող եք անել ձեր սեփական եզրակացությունները...