Հայն աշխարհի ամենավատ ժողովո՞ւրդն է

Ինչպես հայտնի է Հայաստանն կորոնավարակի տարածման հարցում նոր ռեկորդներ է արձանագրում: Այսօրվա դրությամբ արդեն Հայաստանն վարակի տարածման հարցում մեկ մլն մարդու հաշվարկով գտնվում է արդեն աշխարհում 9-րդ տեղում: Մեզնից հետ են միայն Անդորան, Քուվեյտը, Բահրեյնը, Չիլին, Քաթարը և էլի մի քանի երրորդական տիպի երկիր:

Այսինքն`  այս ցուցանիշով մենք առաջ ենք ոչ միայն մեր հարևաններից, ԱՊՀ երկրներից, նախկին հետկոմունիստական երկրներից, այլև արևմտյան եվրոպայի երկրներից, ներառյալ Շվեդիայից, որտեղ ընդանրապես կարանտին  չի պահպանվել: Բելառուսից, որի ղեկավարը հայտարարում էր, որ իր երկիրն գիտակցված կերպով չի փակելու իր տնտեսությունը:

Այսինքն, եթե դիտարկենք այս վարակի տարածվածության քարտեզը, ապա կտեսնենք, որ մենք փաստացի առաջին տեղում ենք գտնվում  բոլոր քիչ թե շատ հայտնի երկրների շարքում:

Ինչո՞ւ է այդպես ստացվել, շատ է խոսվել: Իշխանություններն այս իրավիճակի մեղքն բարդում են մեր ժողովուրդի վրա: Իբրև  մենք անկազմակերպ, փնթի ժողովուրդ ենք, ով չի ուզում ենթարկվել առողջապահական անվտանգության տարրական կանոններին:

Այսօր էլ մեր հայտնի մտավորականներից գեղանկարիչ և բանաստեղծ Սամվել Սևադան մոտավորապես նույն դիտարկումն է կատարել`  այցելելով Գառնի և Գեղարդ և այնտեղ տեսնելով, թե ինչպես են մարդիկ առհամարում առողջապահական տարրական կանոններն:

Կարելի է ասել, որ իշխանության քարոզն իր արդյունքն տալիս է:

Քանզի մարդն իր տեսածի  հիման վրա է միայն փորձում  եզրահանգման գալ:

Բայց այդ դեպքում պետք է այդ մարդիկ փորձեն նաև սեփական բանականությունն աշխատեցնել նույնպես: Օրինակ, ըստ  ցուցանիշների, Հայաստանում վարակի տարածման թիվը  9765 է: Հարևան Վրաստանում այդ ցուցանիշն 239-ն է: Այսինքն Հայաստանում վարակվածների թիվը մեկ մլն-ի վրա ավելի քան 40 անգամ շատ է, քան մեր հարևանների մոտ:

Կարելի՞ է ասել, որ հայերը վրացիներից 40 անգամ ավելի փնթի, անզարգացած  և հետամնաց են: Իհարկե`  ոչ: Օրինակ, Վրաստանի Ջավախքի տարածքում այսօր գեթ մեկ վարակված մարդ չկա: Այսինքն` այս վարաքի տարածումն էթնիկ հատկությունների կապ չունի: Հակառակ դեպքում պետք է պնդենք, որ հայության մեջ ջավախահայերն և ընդանրապես վրացահայերն նույնպես մոտ 40 անգամ ավելի բարձր մակարդակ ունեն, քան հայության մյուս հատվածները:

Սակայն, քանի որ նման եզրահանգման գալը անմեխսունակություն է, նշանակում է, որ հայաստանցիներին մեղադրելը, որ առողջապահական կանոններին չեն ենթարկվում նույնպես հիմարություն է:

Քանզի, եթե հետևենք այդ տրամաբանությանը, ապա կստացվի, որ հայերն աշխարհի ամենափնթի ժողովուրդներից է: Աֆրիկայի, Լատինական  Ամերիկայի ժողովուրդներից էլ ավելի հետամնաց են, սակայն պարզ է, որ դա իրականությանը չի համապատասխանում:

Ուրեմն  այս իրավիճակի պատճառներն պիտի փնտրենք, ոչ թե ժողովուրդի, այլ անվորակ, փնթի և անգրագետ կառավարման մեջ, որի արդյունքում Հայաստանը հայտնվել է այսպիսի խայտառակ վիճակի մեջ:

Այ այստեղ  արդեն իսկական մտավորականը պիտի համարձակվի իր տեսակետն հայտնի, մանավանդ, որ դրա արդյունքում երկրում հաստատ երկրաշարժ չի լինի: Եվ մտավորականն էլ  հաստատ իր այս գնահատականի համար չի գնդակահարվի:

Այստեղ է մեր երկրի ողջ խնդիրներն: Մենք իշխանության հանդեպ պահանջատեր ժողովուրդ չենք: Մեր պատմության ընթացքում սովորել ենք հնազանդ  ապրել տարբեր կայսրությունների տիրապետության տակ և շարունակում ենք նույն վարկագիծն դրսևորել նաև հայրենի իշխանության հանդեպ: Այդ իսկ պատճառով էլ իշխանությունն իրեն պարտավոր չի զգում քաղաքացու հանդեպ:

Այստեղից էլ գալիս է այս իրավիճակն, որտեղ երկրի բոլոր ձախողումների համար իշխանությունն  ազգի մտավորականության հետ միասին «քավության նոխազի» դերում են տեսնում շարքային քաղաքացուն:

Որից էլ ստացվում է շատ անհարմար բան,  այս տրամաբանությամբ հայերւ դառնում են աշխարի ամենափնթի և չզարգացած ժողովուրդը:

Սա է իրականությունն:

Դավիթ Մկրտչյան