Արսեն Թորոսյանի անկեղծությանը կարելի էր հավատալ, եթե չլիներ նրա այսօրվա պահվածքը. Տեսանյութ

ՀՀ առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանն երեկ  ներկայացրել էր իր երկու տարի առաջվա «լայվը», որտեղ երևում է, թե ինչպես է նա միանում «քայլականներին», կարծես  ապացուցելով, որ այն ժամանակ նրա մտադրությունները անկեղծ են եղել:

Իր այն ժամանակվա «լայվում» նա մեղադրում է Կարեն Կարապետյանին, որ խափեց մարդկանց և զիջեց իշխանությունը Սերժ Սարգսյանին: Հետո նշեց, որ միացել է ցուցարարներին, քանզի «չի ուզում, որ իր երեխաները ապրեն թուրքմենբաշիական Հայաստանում»: Հակառակ դեպքում նա՝ Թորասյանը, կվերցնի իր երեխաներին և կհեռանա «էս երկրից»:

Նախ հետաքրքիր է, որ Արսեն Թորոսյանը միայն 2018-ի ապրիլի 19–ին հասկացավ, որ «Հայաստանը դառնում է թուրքմենբաշիական երկիր»: Փաստորեն նախկին 10 տարիներին  դա «չէր նկատում», և իր համար պարզեց դա ընդամենը 2018-ի ապրիլի 19-ին, երբ ցուցարարներն արդեն ողողել էին հրապարակաները և պարզ էր դառնում, որ երկրում իշխանություն է փոխվելու: Այդ առումով խիստ կասկածելի է նրա անկեղծությունն:

Սա շատ նման է այն բոլշևիկներին, ովքեր կուսակցության անդամ էին դառնում 1917-ի հոկտեմբերին, այսինքն մի քանի օր առաջ ինչ Լենինը պատրաստվում էր վերցնել իշխանությունը: Մինչդեռ այն կուսակիցներն, ովքեր տարիներ շարունակ պայքարում էին ցարիզմի դեմ, մինչ 1917-ին իշխանության գալը,  հետագայում մոռացության մատնվեցին:

Բայց ենթադրենք, որ  Արսեն Թորոսյանը այն «ազնիվ, սակայն ոչ հեղափոխական» բժիշկներից էր, ով մինչև 2018-ի ապրիլը «պայքարում էր» Սերժ Սարգսյանի  դեմ իր խոհանոցում, ընկերների կամ կնոջ հետ կիսվելով, թե ինչ վատ բաներ են կատարվում Հայաստանում:

Դիցուք դա իրականություն է, եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ ինքն այսօր չի խոսում Հայաստանի նոր թուրքմենբաշիական վտանգի մասին: Ի՞նչ է ինքն այսօր չի՞ տեսնում դա:  Թե՞ թուրքմենբաշիզմը կոնկրետ մեկ անձով էր պայմանավորված: Այստեղ է, որ պետք է Փաշինյանի ձևով նշել` «քուանշ, պարոն նախարար, չենք հավատում»:

Սույն թվականի մարտի սկզբին իր ասուլիսի ընթացքում նա պատրաստ էր զոհաբերել նույնիսկ իր երեխայի առողջությունը`  նշելով, որ կորոնավիրուսը լուրջ վտանգ չի ներկայացնում, և ինքն իր երեխային պատրաստ է դպրոց ուղարկել: Պարզ է, որ պարոն նախարարն այդ ուղերձով հանդես եկավ, քանզի օդի մեջ զգում էր, Փաշինյանին անչափ պետք էր հանրաքվեն անցկացնել և ուրեմն դա վտանգի չդնելու համար պետք էր, որպեսզի մարդիկ չանհանգստանային կորոնավիրուսի վտանգով: Իսկ, որպեսզի մարդիկ հավատային իրեն՝ Թորոսյանին, ինքը պատրաստ էր հանուն իր կարիերայի  զոհաբերել նույնիսկ իր երեխայի առողջությունը:

Հիշեցնենք, որ այդ հանրաքվեով երկրում կարող էր հաստատվել իրական թուրքմենբաշիական վտանգ: Ի դեպ թուրքմենբաշիզմը որևէ  կոնկրետ անձի հետ շաղկապված չէ: Այդպիսիք են եղել և Ստալինի, և Բրեժնևի, և այլ բռնատերերի կառավարման ժամանակ: Թուրքմենբաշիզմը  համակարգ է, որտեղ պետության մեջ ամեն ինչ տնօրինում է մեկ մարդ: Այս հանգամանքը չէր կարող չհասկանալ պարոն նախարարը:

Այս ամենից հետո ինչպես կարելի է հավատալ այս «հեղափոխական» նախարարին, ով «5 րոպե առաջ դարձած քայլական էր», իսկ մինչ այդ իր տան խոհանոցի չորս պատերի մեջ  էր «պայքարում» թուրքմենբաշիական վտանգի դեմ:

Այսօր նա, հավանաբար, իր «լայվը» հիշեցրել է, որպեսզի դժվարին պահին հիշեցնի Փաշինյանին, որ ինքն՝ Թորոսյանը, «Սերժի մնացուկներից չէ», և ուրեմն պետք է պահպանի իր նախարարի պաշտոնը:

Հատկապես, երբ օդում զգում է, որ Փաշինյանը պատրաստվում է «մաքրել» իր շրջապատը վերը նշված «մնացուկներից»:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան