Վեհափառն իր քայլով ակամայից հիշեցրեց Հայաստանի չորս չարության օջախների տեղը

Այն,  որ Վեհափառի երեկվա կոչը ՀՀ երկրորդ նախագահի կալանքից ազատման վերաբերյալ չէր կարող արձագանք չունենալ, ակնհայտ է:

Սակայն զարմանալի էր, այն կայծակների արագությունն, այն հայտնի չարության կենտրոնների, որոնք հարկ համարեցին քննադատելու վեհափառին:

Առաջիններից, բնականաբար,  արձագանքեց Փաշինյանի նեղ շրջապատի ներկայացուցիչ Ալեն Սիմոնյանը: Փաշինյանի մամուլի  խոսնակի խոսքերից հետո Սիմոնյանը նույնիսկ հիշեցրեց, թե իրականում ովքեր էին  մեկ տարի առաջ պահանջում Փեհափառի հրաժարականը: Դրանով իսկ Սիմոնյանը բացահայտեց, թե ովքեր էին իրականում կանգնած Վեհափառի հրաժարականը պահանջողների հետևում:

Ալեն Սիմոնյանին անմիջապես ձայնակցեց Տեր-Պետրոսյանի հայտնի ԲՏՌ Լիզա Ճաղարյանը: Հետո եղավ սորոսական Արթուր Սաքունցի արձագանքը: Իսկ Սաքունցից հետո արձագանքեցին Արամ Զավենիչի շրջապատից Սուրեն Սուրենյանցն ու  «Հանրապետության» կուսակցության անդամ`  ոմն Լյովա Եղիազարյանը:

Հիշենք այս ազգանունները: Բայց սրանք, բնականաբար,  ներկայացնում են նաև իրենց կենտրոնների տեսակետները:

Տեր-Պետրոսյանի, Արամ Զավենիչի և Նիկոլ Փաշինյանի շրջապատի մոտիվացիայի մասին այս խնդրի շուրջ մենք կներկայացնենք մեր հաջորդ վերլուծություններում: Այսօր նշենք միայն սորոսականնների մոտիվացիայի մասին:

Սրանք այն կենտրոններն են, որոնք տասնամյակներ շարունակ Հայաստանում տարածել են չարության քարոզ: Դրսից կառավարվող և դրսի շահերը սպասարկող սորոսական կենտրոնի կարծիքը այս հարցում հասկանալի է: Սրանց թիվ մեկ խնդիրը եղել է և կա Հայաստանի ու Ղարաբաղի դիրքերի թուլացումն այս տարածաշրջանում, որպեսզի դրա արդյունքում դիրքային առավելություն ստանան Ադրբեջանն ու Թուրքիան: Որի հետևանքով Մոսկվան կարող է վերջնականապես հեռանալ մեր տարածաշրջանից: Այսպիսին է այս շրջանակների իրական դիրքորոշումը, որովհետև այդպսիսն է նրանց արտաքին տերերի դիրքորոշումը: Դրա համար դրսից այս 5-րդ շարասյան ներկայացուցիչները տարեկան ստացել և շարունակում են ստանալ տասնյակ միլիոնավոր դոլարներ: Սրանցից միայն մի քանիսը  տարեկան ստանում են մոտ կես միլիոն դոլար: Ընդ որում դա միայն պաշտոնական մակարդակով: Հասկանալի է, թե ինչ իրական «աշխատանքի» համար են նրանք ստանում իրենց ռեսուրսները:

Հասկանալի է, որ այս  փաստացի 5-րդ շարասյան դեր կատարող շրջանակների շահերը ուղղակի հակասում է Հայաստանի շահերին:

Այդ իսկ պատճառով էլ սրանց դիրքորոշումը Քոչարյանի մասով հասկանալի է:

Սակայն, ո՞վ Հայաստանում բացեց դռները սրանց առջև: Ինչպե՞ս ստացվեց, որ այս շրջանակները կարողացան հանգիստ կայանալ Հայաստանում: Հիշեցնենք, որ պատերազմող Ադրբեջանում սրանց թույլ չտվեցին կայանալ, և ոչ էլ պատերազմող Իսրայելում, բայց ահա Հայաստանում նրանք կայացան:

Հիշեցնենք, որ այս շրջանակները Հայաստան ակտիվ ներխուժեցին սկսած 1998 թվականից: Քոչարյանի ժամանակ նրանք «մտան» երկիր, իսկ Սարգսյանի ժամանակ «ամրապնդվեցին»:

Ո՞վ  է մեղավոր այս ամենի համար, կարծում ենք, որ պարզ է բոլորի համար: Եվ այսօր, երբ 2-րդ և 3-րդ նախագահների կողմնակիցները սուր քննադատում են սորոսականներին, ապա հանուն արդարության պետք է նշեն նաև, թե ինչպես ստացվեց, որ «Ղարաբաղում օկուպացված հայկական ուժեր տեսնող շրջանակներն» այդքան ակտիվ կարողացան ամրապնդվել Հայաստանում:

Ցանկացած իրեն հարգող և պատերազմական վիճակում  գտնվող երկիր իրեն  չէր կարող թույլ տալ նման շռայլություն: Քանզի դա ոչ միայն ամոթ էր, այլև սպառնալիք մեր անվտանգության համար:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան