Շվեյցարական թերթին պատվեր ես իջեցնում, իսկ հետո դա ներկայացնում ես մարդկանց որպես ձեռքբերում. ՈՒ՞մ ես խաբում դրանով

Օրերս «Հայաստանը քաղում է հեղափոխության պտուղները» վերնագրով շվեյցարական «Berner Zeitung» թերթը հոդված է հրապարակել Հայաստանում ոչ բռնի, թավշյա, ժողովրդական հեղափոխության մասին՝ այն գնահատելով դրական:

Դրանից հետո  հայաստանյան լրատվամիջոցներից մեկը պարզել էր, որ այս նյութը տպագրվել էր սույն թերթի գովազդի բաժնում: Որտեղ, սովորաբար, այս լրատվամիջոցը  պատվիրված գովազդային նյութեր է հրապարակում: Գործարարները այդ մասին լավ գիտեն, քանզի տարիներ շարունակ նրանք օգտվել են «դրսի» այդպիսի  լրատվամիջոցների ծառայություններից:

Սույն նյութի վերաբերյալ հայաստանյան լրատվամիջոցներից մեկը նույնիսկ պարզել էր այս նյութի պատվերի հնարավոր գնի չափը: Իշխանությունից այս ամենի կապակցությամբ այդպես էլ ոչ մի հերքում չեղավ, ինչը նշանակում է, որ հերքելու փաստարկ իշխանությունը չուներ:

Հանուն արդարության պետք է նշել, որ նման նյութեր պատվիրվում էին նաև նախկինում: Սակայն ներկայիս այս պատվիրված նյութը տարբերվում էր նրանով, որ նրան արձագանքեց անձամբ Փաշինյանը:

Նախկինում ոչ մի ղեկավար պատվիրված նյութերը չէր մեկնաբանում, համարելով դա ոչ համեստ քայլ: Մինչդեռ Փաշինյանը որոշեց տարբերվել նախկիններից: Դրանով իսկ ցույց տալով, որ նա իր գովազդի համար չի խորշում ոչնչից: Նա շատ լավ գիտի այս նյութի իրական արժեքը, գիտի թե ինչի համար է այն պատվիրված: Բայց Հ1-ի եթերից բացի, նա որոշեց անձամբ անդրադառնալ նաև այս նյութին, դրանով իսկ ցույց տալով, որ հանուն իր գովազդի  պատրաստ է գնալ ամեն քայլի:

Սակայն իր այս պահվածքը ցույց է տալիս, որ նա այլևս  հույս չի դրել հանրության քիչ թե շատ կիրթ զանգվածի վրա: Նրա համար կարևորը թեկուզ և անվորակ և անգրագետ, բայց  քանակն է: Ովքեր հակում ունեն զոմբիանալու և ունակ չեն տարրական բանական մտածողությանը:

Դրանով իսկ Փաշինյանը բացահայտում է, որ նա այլևս հույսը կտրել է հանրության գիտակից զանգվածից և մտածում է, որ տգետների վրա հենվելով կարող է երկարաձգել իր իշխանությունը:

Սակայն պատմության դասերը այլ բանի մասին են հուշում, որ նման գործելավոճով կարելի է խաբել ողջ հանրությանը մի որոշ ժամանակ, հանրության մի փոքր մասին հավերժ, սակայն հանրության մեծ մասին երկար խաբել հնարավոր չի լինում:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան