Տաճատը Սերժին պատասխանել է Թալեյրանի ոճով, բայց... Տեսանյութ

Այսօր մամուլի միջոցներից մեկում նշված էր Սերժ Սարգսյանի և ՀՀԿ-ական պատգամավոր Տաճատ Վարդապետյանի խոսակցության վերաբերյալ, որտեղ երրորդ նախագահը փաստացի դավաճան էր անվանել ջավախեցի պատգամավորին:

Վերջինս տերբեր առիթներով նշել է որ իր այդ քայլը դավաճանություն չի համարել, քանզի գործել է «ժողովրդի թելադրմամբ»:

Ջավախեցի Տաճատը հավանաբար չէր լսել հանրահայտ ֆրանսիական պետական գործիչ և դիվանագետ Թալեյրանի խոսքերը դավաճանության վերաբերյալ: Իսկ ականավոր այս գործիչը հետևյալ միտքն էր հայտնել, որ արտաքին քաղաքականության մեջ դավաճանության վերաբերյալ պնդումը կոնտրպրոդուկտիվ է, քանզի, նշում էր նա, «ժամանակին դավաճանելը՝ դավաճանել չէ, այլ՝ կանխատեսում է»: Հայ ընթերցողը, ի տարբերություն Տաճատի, իհարկե գիտի Թալեյրանի այս պնդման մասին: Սակայն, հավանաբար քչերը գիտեն, որ իր խոսքերը երկրի արտաքին, սակայն՝ ոչ ներքին քաղաքականության մասին են:

Այն ինչը ընդհունելի է արտաքին ոլորտում, ընդունելի չէ երկրի ներքին կյանքում: Քանզի, մեկ դավաճանությանը կարող է նախորդել երկրորդը, երրորդը և այդպես շարունակ:

Իսկ երբ մարդը կարող է դավաճանել իր գործընկերոջը, վաղը նա կդավաճանի իր հարազատին, իսկ մյուս օրը՝ Հայրենիքին:

Եվ այստեղ է, որ հարց է առաջանում: Մենք այդ մարդկանց կարո՞ղ ենք արդյոք հանդուրժել: Եթե մենք Ռամիլ Սաֆարովին համարում ենք մարդասպան, ապա ինչո՞վ են տաճատները, արթուրդավթյանները, գևորգկոստանյանները տարբերվում սաֆարովներից: 

Եվ եթե այդ մարդիկ չարժանանան հասարակական շատ խիստ պարսավանքի, ապա մենք կձևավորենք դավաճաններին խրախուսող հանրություն՝ իր բոլոր վտանգավոր հետևանքներով: Հայ ժողովրդի պատմության դառը էջերը ձեզ վկա: Քանզի կապ չունի, թե այս մարդիկ այսօր ում պատվերով ում են դավաճանում:

Եթե մենք իսկապես ուզում ենք կայացնել նոր Հայաստան, ապա այս մարդիկ պետք է ամենախստագույն ձևով պատժվեն, որպեսզի օրինակ չծառայեն մյուսների համար:

Միմիայն այդ ձևով մենք կարող ենք մաքրվել «կեղտից» և կայացնել առողջ երկիր:

Դավիթ Մկրտչյան