Կարճ ժամանակահատվածում Հայաստանը սրընթաց կորցնում է իր բոլոր պոտենցիալ գործընկերներին. Տեսանյութ

Ասել, որ նախքան հեղափոխությունը Հայաստանի դիրքերը աշխարհում լավն էին, սուտ կլինի, սակայն այսպիսի փնթի, մեծամիտ ու պրիմիտիվ արտաքին քաղաքականություն երբևիցե չենք ունեցել:

Դատեք ինքներդ, Վրաստանը Ադրբեջանի ռազմավարական գործընկերն է, մեր համար բարեկամ երկիր: Այսինքն, Թբիլիսիի նախասիրությունները հիմնականում Բաքվի կողմն են: Այդպես եղել է նախկինում և այսօր էլ շարունակվում է:

Թուրքիայի մասին խոսելը պարզապես անիմաստ է:

Իրանի հետ, բացի կենացներից, հարաբերություններում ոչ մի առաջխաղացում չի նկատվել, փոխարենը, օրերս քնված Ստամբուլյան հռչակագիրը ցույց է տալիս, որ Թեհրանի համար Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները ավելի կարևոր են, քան՝  Հայաստանի հետ:

Ինչ վերաբերվում է Միացյալ Նահանգներին, ապա Բոլթոնի այցը ցույց տվեց, որ Վաշինգտոնը Բաքվին համարում է ռազմավարական գործընկեր, մինչդեռ մեզ՝ բարեկամ երկիր, ինչպես վրացիները:

Միակ հուսալի գործընկերը, որը մնացել էր մեզ համար, դա Մոսկվան էր, թեև այստեղ էլ միշտ եղել են խրթին հարցեր, կապված Ադրբեջանին զենքի վաճառքի հետ: Իսկ այսօր այդ հարաբերություններում անորոշության գործակիցը շեշտակիորեն մեծացել է: Ու թեև Փաշինյանը հայտարարում է, որ Մոսկվայի ու Երևանի հարաբերությունները փայլուն են, դա չի երևում իրականության մեջ:

Ի տարբերություն նախկինի, այսօր ռուսական փորձագիտական շրջանակների 90 տոկոսը կասկածանքով է վերաբերվում Փաշինյանի իշխանությանը: Մենք չենք ասում, որ նրանք ճիշտ են, մենք ասում ենք, ինչքան ապաշնորհ պիտի լինել, որ այս անորոշությունը չկարողանալ փարատել: Հիշեցնենք, որ խոսքը գնում է մեր միակ և վերջին դաշնակցի հետ հարաբերությունների մասին:

Ապշել կարելի է , թե հայ հանրությունը ինչ աստիճանի չի գիտակցում այս վտանգավոր իրավիճակը, որ ստեղծվել է մեր շուրջ, և որը հաստատ «հու» գոռալով չի շտկվի:

Արտակ Հակոբյան