Бьют по морде, а не по паспорту

1917-հեղափոխությունից առաջ Ցարական Ռուսաստանում, երբ մոլեգնում էր հրեաների դեմ հակասեմիտական շարժումը, շատ հրեաներ անձնագրերում իրենց ազգային պատկանելիությունը թաքցնելով, ռուս-ուղղափառ էին գրվում, որպեսզի խուսափեին ռուս ազգայնականների կողմից կազմակերպված ջարդերում զոհ դառնալուց:

Եվ հենց այդ ժամանակ էլ այդ հրեաներին հեգնելով` ասացվածք էր առաջացել՝ “Бьют не по паспорту, а по морде”: Սույն ասացվածքի իմաստը այն է, որ ինչքան էլ փորձես գլուխդ ավազի մեջ թաքցնել, միևնույն է, ողջ մարմինդ չես կարող թաքցնել:

Այսօր, երբ շատերը զարմանում են, թե ինչու Ծառուկյանը միացավ ՀՀԿ-ին, չէ որ իր 5 տոկոսը գալիք ընտրություններում երաշխավորված կարող էր լինել, որն էլ սահմանադրության համաձայն նույնիսկ կարող էր մեծանալ ընտրությունների արդյունքում, քանզի սահմանադրության նորմի համաձայն 30 տոկոսը պարտադիր պետք է պատկանի ընդիմությանը, մոռանում են ավելացնել, որ 70 տոկոս քվե ստանալուց հետո, տարբերություն չի լինի թե ում Նիկոլը «կպառկացնի ասֆալտին»՝ 20, 5, թե 1 տոկոս ստացած ուժի ներկայացուցչին:

Այսօր, երբ վարչապետի բնորոշմամբ, նա ունի ընդհամենը 4 պատգամավոր, արդեն ունի փասատացի մեծ իշխանություն: Արտահերթ ընտրություններից հետո արդեն կարելի կռահել, թե ովքեր առաջինը «կպառկեն ասֆալտին»:

Ծառուկյանը ավագանու ընտրություններից հետո դա հասկացել է և դրա համար էլ փորձում է դիմադրել Նիկոլին:

Ինչպիսին կլինի այդ դիմադրությունը, և կկարողանա՞ հասնել նա իր նպատակին, ցույց կտա ժամանակը: Պարզ է մեկ բան, որ եթե ուզում է չդառնալ «հրեա», ապա պիտի իրական քայլերի դիմի, հակառակ դեպքում, նրա «անձնագրում» գրած «հեղափոխական» բառը նրան չի փրկելու, քանզի հեղափոխության շարունականությունը անընդհատ զոհեր է պահանջելու՝ թշնամու կերպարներով:

Իսկ Ծառուկյանը այդ զոհերի շարքում հաստատ վերջինը չի լինի:

Արտակ Հակոբյան