Հրաժարականի մասին Փաշինյանի «սևեռումը» մաքուր ցինիզմ է

Մի հոգեհարազատ մարդ, ի դեպ, միանգամայն տեղին, կարծում է, որ Հայ Առաքելական եկեղեցու դեմ Փաշինյանի իշխանության «նավոդկայով» պայքարող խմբակը «Վարդանանք» անվանելը ճչացող ցինիզմ է: Նկատենք, որ իսկապես էլ, պետք է առանձնահատուկ ցինիկ լինել՝ Հայ եկեղեցու դեմ պայքարող խումբը Վարդան Մամիկոնյանի անունով կոչելու համար:

Բայց հանրահայտ է, որ ցինիզմը Նիկոլ Փաշինյանի զինանոցի մշտական «գործիքներից» է: Ցինիզմ, բացահայտ սուտ, մատից ծծած «մեղադրանք», հիշողության ցուցադրական «կորուստ» («ես նման բա՞ն եմ ասել», «ես նման գործարա՞ն եմ բացել», «ե՞րբ եմ նման բան ասել», «ես նման նամա՞կ եմ գրել» և այլն), դեմագոգիա. սա Փաշինյանի քարոզչաքաղաքական զինանոցի ոչ ամբողջական ցանկն է:

Եվ ամեն դեպքում, չպետք է զլանալ, այլ պետք է արձագանքել, երբ Փաշինյանը ցինիզմի հերթական դրսևորումն է ունենում:

Վերցնենք նրա վերջին ասուլիսը: Ասում է, թե ինքը հրաժարական է տվել: Նկատի ունի՝ 2021 թվականի ամռանը, ԱԺ արտահերթ ընտրություններից առաջ «հրաժարական տալը»: Սա դարձրել է մատի փաթաթան, ու պատեհ-անպատեհ կրկնում է, ավելին, դա ներկայացնում է իբրև մի մեծ սխրանք, թե՝ տեսեք-տեսեք, Փաշինյան Նիկոլը իշխանությունից հրաժարվել է: Բայց դե ի՜նչ անի «խեղճ Նիկոլը», որ «ժողովուրդը» նրան նորից ու նորից «ընտրել» է: Սա իրոք ավելին է, քան պարզունակ մանիպուլյացիան: Սա իրապես ցինիզմ է:

Բանն այն է, որ 2021-ին Փաշինյանի «հրաժարականը» ձևական, եթե չասվի՝ տեխնիկական մի բան էր: Ընդամենը օրենքի պարզ պահանջ էր, որը տեխնիկապես կամ զուտ ձևական առումով կատարվել է: Փաստը մնում է փաստ, որ Նիկոլ Փաշինյանը «հրաժարականից» հետո գործնականում շարունակել է կատարել վարչապետի պարտականությունները՝ ամբողջ ծավալով: Էլ ի՞նչ «հրաժարական»: Ի վերջո, հո ՔՊ-ականների առաջ կամ ՔՊ-ականների համա՞ր չես ելույթ ունենում, ո՞ւմ ես ուզում հիմարի տեղ դնել, քո, չասվի թե՝ ինչ կերպարով ու կերպարանքով: Գոնե մանդարին ծախողի կեպկան դրած ասա նման բաներ. բովանդակությունը չի փոխվի, բայց պատկերն ավելի վանող կլինի գոնե:  
Նիկոլ Փաշինյանն իրականում հրաժարական չի տա ոչ մի դեպքում: Նրա համար դա ընկալվում է որպես կենաց-մահու հարց: Ու նա է՛լ ավելի է կառչում վարչապետի աթոռից: Թերևս մոտեցմամբ, թե՝ կա՛մ ինքը պիտի լինի վարչապետ, կա՛մ Հայաստանը չպիտի լինի: Թե բա՝ հրաժարակա՜ն եմ տվել, իշխանությունը վերադարձրել եմ ժողովրդին... Իշխանությունը, Սահմանադրության համաձայն, պատկանում է ժողովրդին՝ այսպես, թե անպես: Ուստի, Նիկոլ Փաշինյան, չէիր կարող այն վերադարձնել: Թեպետ, փաստ է, որ ժողովրդից խլել ես ու քո պաշտոնավարման ամեն օրվա հետ ավելի ու ավելի ես խլում գոյության, պետություն ունենալու, ապագա ունենալու իրավունքը:

Ա.Հ. Zham.am