Բաքուն պահանջում է իր զինվորին, իսկ Անկարան՝ ապամոնտաժել «Նեմեսիս»-ի հերոսների հուշարձանը. հակահեղափոխական իշխանության «նվաճումները»

2018-ի իրադարձությունների ժամանակ կարգախոսներից մեկը «Հայաստանի ինքնիշխանության մակարդակի բարձրացումն էր»։ Հենց այս կարգախոսով Փաշինյանն ու իր թիմը փողոցից եկան իշխանության։

Ավելին, մինչև 2018 թվականը Փաշինյանի թիմի մի զգալի մասը, աշխատելով որպես «քաղաքացիական ակտիվիստ», եռանդորեն «պաշտպանում էին» Հայաստանի ինքնիշխանությունը «ռուսական իմպերիալիզմից» և հաճախ էր հիշում ՌԴ Պետդումայի նախկին ղեկավար Բորիս Գրիզլովիի հայտարարությունը ով Հայաստանը անվանել է «ֆորպոստ».

Մի կողմ դնենք, որ ֆորպոստ հասկացությունը ենթադրում է անվտանգության շոշափելի մակարդակ, լավ զենքի և մարտունակ բանակի առկայություն, և կենտրոնանանք այն փաստի վրա, որ Նիկոլ Փաշինյանի Հայաստանի կառավարման ընդամենը 5 տարվա ընթացքում հասել է ինքնիշխանության կորստի այնպիսի մագարդակի, որ Թուրքիան և Ադրբեջանը ուղղակիորեն միջամտում են Հայաստանի ներքին գործերին։

Միայն վերջին օրերին տեսանք, թե ինչպես է Անկարան իրականում պահանջում քանդել «Նեմեսիսի» հերոսների հուշարձանը, իսկ պաշտոնական Բաքուն պահանջում է «անհապաղ ազատ արձակել» դատապարտված ադրբեջանցի դիվերսանտին։

Եվս մեկ անգամ, սրանք միայն վերջին օրերի իրադարձություններն են։

Իրադարձություններ, որոնք ցույց են տալիս, որ ներկայիս իշխանությունն ըստ էության հակահեղափոխական է, քանի որ գործում է 2018-ի խոստումներին ուղղակի հակադրվելով։

Սակայն հարկ է ընդգծել, որ ժողովուրդը 2018-ին, փողոց դուրս գալով, ճիշտ էր արել արտահայտել իր դժգոհությունը երկրում տիրող իրավիճակից, սխալվել էր միայն հակահեղափոխական թիմի ընտրության հարցում, որին վստահել է իշխանությունը։

Պետք է օգնել ժողովրդին ուղղել իր սխալը։

Սեւակ Դանիելյան