Ի՞նչ են հուշում երեկվա իրադարձությունները Արցախում, և ինչպիսի՞ն պետք է լինի հայկական պատասխանը

Երեկվա հակասական լուրերից այսօր պարզ է դարձել հետևյալը՝ ադրբեջանցիները գրավել են Արցախի վերահսկողության տակ գտնվող Փարուխ գյուղը և նպատակ ունեն, շարունակելով իրենց քայլարշավը, գրավել նաև  Խրամորթը: Փաստորեն, ադրբեջանցիները, օգտվելով ուկրաինական ներկայիս ճգնաժամից, որոշել են խախտել 2020-ի նոյեմբերի 9-ին կնքած եռակողմ համաձայնագիրը, փորձելով դիրքային առավելություններ ստանալ Արցախի ուղղությամբ: Ադրբեջանցիների հաշվարկը հասկանալի է, ըստ նրանց, ռուս խաղաղապահները, հանուն Արցախի չեն գնա զինված բախմանը Ադրբեջանի բանակի հետ, քանի որ չեն ուզենա երկրորդ ճակատ բացել արդեն անդրկովկասյան ուղղությամբ: Իսկ եթե ռուսները որոշեն «մկաններ» ցույց տալ, ապա, ըստ Բաքվի, ոչ միայն միջազգային հանրությունը կպաշտպանի Բաքվի գործողությունները, այլև Թուրքիան կարող է վերանաել իր «չեզոք» դիրքը ռուս-ուկրաինական   պատերազմի հարցում: Մանավանդ, որ Ուկրաինայի հարցում ողջ Արևմուտքը աջակցում է Կիևին և նյարդայնացած է Թուրքիայի կրավորական դիրքորոշումից:

Այսպիսով, ըստ ադրբեջանական հաշվարկների, Արցախում ռուսները իրենց չեն կարող թույլ տալ բախմանը գնալ Բաքվի հետ, քանի որ կոնի վրա դրված է ավելի մեծ բան, քան Արցախի մի քանի գյուղի ապագան:

Պետք է նշել, որ ադրբեջանցիների հաշվարկները ունեն բնական հիմք: Այս հարցում մենք հայտնվել ենք պատանդի կարգավիճակում: Արևմուտքում երազում են, որ մեր տարածաշրջանում բախվեն Ռուսաստանի և Թուրքիայի շահերը, որն ըստ նրանց էապես կթուլացնի ռուսական ճնշումները Ուկրաինայի ուղղությամբ:

Սույն հանգամանքը լավ են հասկանում նաև Մոսկվայում, և հենց այդ պատճառով էլ փորձելու են ձեռնպահ մնալ Արցախում բախումներից ցանկացած պարագայում:

Ի՞նչ պետք է անի հայկական կողմը: Պաշտոնական Երևանի կոչը միջազգային հանրությանը այս հարցում ոչ մի խնդիր չի լուծի: Ճիշտ հակառակը, այդ նույն միջազգային հանրությունը երազելու է, որ Արցախում մեծ բախում լինի և Թուրքիան ստիպված լինի բախման մեջ մտնել Ռուսաստանի հետ:

Կարծում ենք, որ այս պահի դրությամբ, ոչ պետք է ապավինել և հույսը դնել ռուսների վրա, ոչ էլ փնովել նրանց, փաստացի անգործության համար:

Հաշվի առնելով ներկա իրավիճակը, հայկական կողմը պիտի փորձի իր բոլոր ռեսուրսները կոնսոլիդացնի Արցախի վերը նշված գյուղերի պաշտպանության ուղղությամբ, որպեսզի խափանվեն ադրբեջանցիների ծրագրերը: Բաքուն ռիսկ չի անի բաց պատերազմ սկսել Արցախի դեմ, իսկ լոկալ սադրանքներին դիմադրություն ստանալով ստիպված հետ կքաշվի:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան