Թուրքիան ցանկանում է միջնորդի դեր խաղալ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև բանակցություններում. Էրդողանի լկտիությունը սահմաններ չի ճանաչում

Նոյեմբերի 29-ին Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանն Աշխաբադից հայրենիք վերադառնալուց հետո լրագրողների հետ զրույցում նշել է, որ նա՝ Էրդողանը, «ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ բազմիցս քննարկել է Դոնբասի խնդիրը», ուստի որոշել է հրապարակել իրենց քննարկումերի բովանդակությունն և ասել, որ «Թուրքիան ցանկանում է ակտիվ դեր խաղալ Դոնբասում»:

Ինչպես և սպասվում էր, Մոսկվայի արձագանքը Թուրքիայի ղեկավարի հայտարարություններին չուշացավ, Կրեմլը կոշտ կերպով մերժեց առաջարկը, իսկ Պուտինի խոսնակ Դմիտրի Պեսկովը նշեց, որ «Էրդողանի առաջարկն իմաստ չունի, քանի որ Մոսկվան Դոնբասում հակամարտության կողմ չէ»։

Պեսկովին նաև հարցրել էին, թե իսկապե՞ս քննարկվել է այս խնդիրը Էրդողանի և Պուտինի միջև, ինչպես նաև «Պուտին-Էրդողան-Զելենսկի» եռակողմ հանդիպման կազմակերպման հնարավորությունը, ինչին ի պատասխան Պուտինի խոսնակը հրաժարվել է ուղիղ պատասխանել այս հարցին՝ միայն նշելով, որ «Պաշտոնական Կիևը պետք է բանակցություններ սկսի Դոնեցկի և Լուգանսկի ինքնահռչակ հանրապետությունների ներկայացուցիչների հետ»։

Ինչո՞ւ է Էրդողանը հիմա որոշում հրապարակել նախագահ Պուտինի հետ իր կուլիսային զրույցը: Ըստ մի շարք վերլուծաբանների, այն բանից հետո, երբ Էրդողանը և Բահչելին ներկայացրել են «թուրքալեզու ժողովուրդների բնակության մեծ քարտեզի» լուսանկարը, Էրդողանը մտադիր է երկրորդ հիմնարար քայլն անել՝ մերձեցնելով ԵԱՏՄ անդամ երկրների հետ կապերը և որպես առաջին քայլ այս կազմակերպությունում դիտորդի կարգավիճակ ստանալը։

Այնուամենայնիվ, որպեսզի նա իր երկրում չմեղադրվի «Թուրքիան Արևմուտքից դեպի Ռուսաստան ուղղորդելու փորձի մեջ», Էրդողանը պատրաստվում է «հաջորդ քայլի» գնալ և հրավիրել Պակիստանին նույնպես ԵԱՏՄ-ին դիտորդի կարգավիճակ ստանալու համար։

Թուրք վերլուծաբանների կարծիքով՝ 200 միլիոնանոց Պակիստանը և 80 միլիոնանոց Թուրքիան կկարողանան չեզոքացնել Ռուսաստանի ազդեցությունը եվրասիական դաշտում, մինչդեռ ուկրաինական հակամարտությունը իր նպատակների համար օգտագործելով, Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը փորձում է «դիրքային առավելություն» ստանալ Ռուսաստանի դեմ: Բացի այդ, Էրդողանը մշտապես հայտարարում է, որ «Թուրքիան միշտ հավատարիմ կլինի ՆԱՏՕ-ին, քանի որ ունի այս դաշինքի երկրորդ բանակը», իսկ Ուկրաինայի միջոցով Մոսկվայի վրա ճնշում գործադրելով՝ Անկարան կփորձի նոր «դիվանագիտական ​​դիվիդենտներ» ստանալ Արևմուտքից՝ միաժամանակ փորձելով նվազեցնել Ռուսաստանի դերը եվրասիական տարածքում:

Փորձագետների կարծիքով՝ միակ բանը, որը կարող է խանգարել Էրդողանի ծրագրերին, Թուրքիայի տնտեսական վիճակն է, քանի որ նրա «պանթյուրքիստական ​​երազանքները» հակասում են Թուրքիայի իրական հնարավորություններին։

Կարդացեք նաև՝ «Էրդողանը նահանջելու տեղ չունի, իսկ ում վրա հարձակվի՝ Փարիզի ու Բեռլինի, թե Մոսկվայի ու Երևանի, նրան չի հետաքրքրում»

Արդյունքում երկրի տնտեսությունը կարող է պարզապես «պայթել», իսկ ֆինանսական համակարգը փլուզվել, ինչի առաջին նշանները նկատվել են օրեր առաջ։

Սա՛ է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան