Թուրքիան ծաղրում է Ռուսաստանին, իսկ ռուս-թուրքական հարաբերությունների սրումը կարող է արձագանք ստանալ Արցախում

Դոնբասում աճող լարվածությունը լուրջ վտանգ է ներկայացնում համաշխարհային անվտանգության համար, և Ռուսաստանի դեմ ԱՄՆ վերջին պատժամիջոցները կարող են կատալիտիկ դեր ունենալ այս պայթյունավտանգ իրավիճակը սրելու գործում: Մեզ՝ հայերիս, այս իրավիճակում մտահոգում է հետևյալ հարցը. ինչպե՞ս կարող է Դոնբասում տիրող իրավիճակն ազդել Արցախի վրա:

Առաջին հայացքից Թուրքիան անուղղակիորեն ներգրավված չէ այս հակամարտության մեջ: Ավելին, Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկու` Անկարա կատարած այցից առաջ, Թուրքիայի նախագահը զանգահարում է Վլադիմիր Պուտինին, ցույց տալով իր նրբանկատությունը ռուս-ուկրաինական ճգնաժամի վերաբերյալ: Այնուամենայնիվ, գործնական քայլերն այստեղ ավելի կարևոր են: Եվ այս հարթությունում իրավիճակն այլ է:

Թուրքիան օրերս վաճառել է Ուկրաինային «Bayraktar» գրոհային անօդաչու սարքերը, որոնք «հաջող փորձարկումներ» են անցել Սիրիայում, Լիբիայում և Արցախում: Այսօր «Bayraktar» - ի դերն ու նշանակությունը փոքր, տեղական բախումներում անգնահատելի է: Այս մասին խոսում են շատ ռազմական փորձագետներ, ինչն ընդունում են նաև ռուս փորձագետները: Այդ պատճառով Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը նախազգուշացրեց Թուրքիային, ասելով, որ «Bayraktar»-ների վաճառքն Ուկրաինային կարող է բացասաբար ազդել ռուս-թուրքական հարաբերությունների վրա: Մինչդեռ Թուրքիայի պատասխանը Լավրովին նման էր ծաղրանքի:

Թուրքիայի արտգործնախարարության ներկայացուցիչն իր պատասխանում նշեց, որ «Bayraktar»-ների վաճառքը Թուրքիայի համար ունի կոմերցիոն նշանակություն և ուղղված չէ երրորդ կողմի դեմ, և եթե Ռուսաստանը ցանկանում է «Bayraktar»-ներ գնել Թուրքիայից, ապա Թուրքիան պատրաստ է դրանք վաճառել Ռուսաստանի Դաշնությանը:

Փորձագիտական ​​շրջանակները Թուրքիայի նման պահվածքը գնահատել են որպես դեմարշ: Եթե ​​այս ամենին ավելացնենք այն փաստը, որ 150 թուրք հատուկ ջոկատայիններ ուղարկվել են Մարիուպոլ՝ ուկրաինական բանակին աջակցելու, այս տարածաշրջանում սիրիացի վարձկանների աշխատանքը համակարգելու համար, ապա կարելի է նշել, որ Թուրքիան որոշել է հրաժարվել իր չեզոք քաղաքականությունից ու վարել առավել նախաձեռնողական քաղաքականություն:

Թուրքիայի այս պահվածքը նման է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նրա պահվածքին, երբ այս երկիրն առաջին հայացքից պահպանում էր չեզոքություն, բայց իրականում սպասում էր Ստալինգրադի ճակատամարտի արդյունքին: Եվ եթե խորհրդային բանակը պարտվեր Ստալինգրադի ճակատամարտում, ապա Թուրքիան պատերազմ կհայտարարեր ԽՍՀՄ-ին և կներխուժեր Անդրկովկաս:

Այսօր իրավիճակը գրեթե նույնական է 1940-ականների իրավիճակին: Թուրքիան ուշադրությամբ հետևում է Դոնբասում իրադարձությունների զարգացմանը, և թե ինչպես կարող է ուժերի հարաբերակցությունը փոխվել այս տարածաշրջանում: Եվ եթե ուժերի այս հավասարակշռության փոփոխությունները ձեռնտու չլինեն Ռուսաստանին, կամ Ռուսաստանը ուժեղ հարված ստանա, ապա հնարավոր է, որ Թուրքիան, փորձելով օգտվել իրավիճակից, փորձի ներխուժել Անդրկովկաս:

Սա՛ է իրականությունը

Արտակ Հակոբյան