«5+2» ձևաչափն ինքնին ենթադրում էր խաղաղ լուծում, Արցախի կարգավիճակի վերջնական հստակեցմամբ, այլ ոչ 5.000-ին մոտ զոհ

Մարդիք, չտիրապետելով այն մինիմալ ՀՀ քաղաքացու գործառույթներին, այն է՝ իմանալ ի՞նչ է Սահմանադրություն, ի՞նչ է պետություն և պետականություն, ի՞նչ է ընտրական իրավունք ու ի՞նչի համար է այն իրականացվում, որոնք են ՀՀ քաղաքացու իրավունքները, որո՞նք են ՀՀ նախագահին, վարչապետին, ԱԺ պատգամավորին և այլ պետական պատկան մարմիններին տրված լիազորություններն ու սահմանափակումներն ու էլի կարելի շարքը շարունակել, բավարարվում են լոկ նրանով, որ իրենց անձնագրի մեջ գրված է ՀՀ քաղաքացի ու սկսում են իրենց «լուրջ» քաղաքացիական գործունեությունը, դեհ, իհարկե միայն սոցիալական դաշտում քոմենթելու ու ստատուս գրելու մենաշնորհով։

Այսօր բոլորն անխտիր «5+2» ձևաչափն են քննարկում, որը "նախկինները» բարդել են «ներկաների» ուսերին, ու էլ ճար չկար։

Չգիտեմ ո՞վ, ումնի՞ց ու ինչի՞ համար է շնորհակալ, բայց...

 

«5+2» ձևաչափի մեջ չի' մտել Շուշին՝ իր հարակից գյուղերով, չի' մտել Սյունիքը շրջափակման ու վտանգի մեջ գցող՝ Նախիջևանին կապող 3 ցամաքային ճանապարհի նախագիծ, չի' մտել Արարատի մարզից (Պարույր Սևակ գյուղ) Նախիջևանին կապող ցամաքային ճանապարհի նախագիծ։

«5+2» ձևաչափն ինքնին ենթադրում էր խաղաղ լուծում, Արցախի կարգավիճակի վերջնական հստակեցմամբ, այլ ոչ 5.000-ին մոտ զոհ, քանի հազար անդառնալի վիրավորներ, քանի հարյուր անհայտ կորածներ ու գերիներ, խրամատում մինչև այսօր կանգնած՝ տղամարդկային ինքնասիրությունը վիրավորված քանի հազար զինվոր ու բախտի քմահաճույքին տրված 150.000 խաղաղ բնակչի կյանք։

Այսօր Արցախն ի՞նչ կարգավիճակ ունի՝ Ոչ Մի։ Ի՞նչ կարգավիճակ ունի արցախցին (հայը)՝ Գաղթականի։

Եվ վերջապես «5+2» ձևաչափի լուծումը փոքր բիզնեսի վարկավորում չէր, որ ռիսկի դիմես։

Իրականացնի իրեն՝ շատ լավ, չիրականացնի էլ՝ Աստված հետը...