ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀՈՎԱՆԱՎՈՐՆԵՐԸ ՈՐԵՎԷ ԿԱՊ ՉՈՒՆԵՆ ԺՈՂՈՎՐԴԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՀԵՏ

Սերգեյ Սարգսյանը գրում է. «Հայ հանրության որոշակի հատվածի մոտ տպավորություն է, թե իբր միջազգային ժողովրդավարական ուժերն են աջակցում Նիկոլ Փաշինյանին` Մակրոն, Մերց, Ֆոն Դեր Լայեն և այլն։ Բայց իրականությունը լիովին այլ է։

Ֆրանսիայում կայանալիք նախագահական ընտրություններին ընդառաջ հիմնական հակառակորդ Մարին Լը Պենի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ է ընդունվել, որով ի սկզբանե արգելվում էր 5 տարի պետական պաշտոն զբաղեցնել, ապա այն կրճատվեց 45 ամսվա։ Սրանից զատ նաև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լը Պենը 2 տարի պետք է էլեկտրոնային վերահսկողությամբ տնային կալանք կրի։ Ներկայումս դատական բողոքարկումների քննություն է ընթանում նշված որոշումների մասով։ Այս ժամանակահատվածում Մարին Լը Պենի կուսակցության տարբեր գրասենյակներում խուզարկություններ են ընթացել, իսկ կուսակցության տարբեր ներկայացուցիչներ քրեական պատասխանատվության են ենթարկվել։

Գերմանիայում օր օրի աճում է գլխավոր ընդդիմադիր «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցության վարկանիշը, ինչն արձանագրվեց Սաքսոնիա-Անհալթ մարզի ընտրություններում, երբ Մերցի կուսակցությունը հավաքեց ընդամենը 17 տոկոս, իսկ «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցությունը մոտ 44 տոկոս ձայն` ստանձնելով իշխանությունը։ Դրանից անմիջապես հետո Գերմանիայի խորհրդարանում սկսեցին բարձրացնել գլխավոր ընդդիմադիր ուժի արգելման հարցը։

Մերցի կառավարման օրոք ևս քրեական գործեր են հարուցվել նշված ընդդիմադիր կուսակցության պատգամավորների նկատմամբ, խուզարկություններ են անցկացվել նրանց բնակարաններում և գրասենյակներում։ Անգամ «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» կուսակցության պատգամավոր Մաքսիմիլիան Կրահին Մերցի կուսակցության նախաձեռնությամբ զրկեցին պատգամավորական անձեռնմխելիությունից` քրեական գործի շրջանակներում գործողություններ իրականացնելու համար (քրեական գործը կապված էր իբրև Չինաստանի և Ռուսաստանի օգտին լրտեսություն անելու հետ)։ Կուսակցության տարածքային 5 կազմակերպությունների գործունեությունն էլ արգելվել է ծայրահեղական համարվելու պատրվակով։ Հատկանշական է նաև, որ Ուրսուլա Ֆոն Դեր Լայենը ևս հանդիսանում է Ֆրիդրիխ Մերցի կուսակցության անդամ։

Դասական դիկտատորներ, որոնց կառավարման գլխավոր հատկանիշներից է քաղաքական բռնաճնշումը ընդդիմախոսների կամ ոչ իշխանական հայացքներ ունեցող մարդկանց նկատմամբ։

Հ. Գ. Հայաստանում էլ այսօր քաղաքական բռնաճնշումների բուռն շրջան է, որի նմանը Հայաստանի երրորդ հանրապոտությունը չի տեսել։ Բազմաթիվ քաղաքական գործիչներ կամ անհատներ, այլ հայացքներ ունեցող անձինք, սովորական քաղաքացիներ, ովքեր որևէ կերպ առնչություն չունեն քաղաքական գործընթացների, ենթարկվում են տոտալ քաղաքական հոտապնդումների։ Դրա վառ օրինակը թերևս իշխանության հիմնական գաղափարաքաղաքական հակառակորդ Անդրանիկ Թևանյանն է, ում նկատմամբ առաջադրված «մեղադրանքն» ունի աշխարհաքաղաքական տրամաբանություն և ուղղված է ինչպես հայ-ռուսական հարաբերությունների կազմաքանդմանը, այնպես էլ իշխանափոխության հիմնական հավակնորդներից մեկին մեկուսացնելուն»։