Երեկվա բանավեճում Փաշինյանը սենսացիոն ինքնախոստովանական ցուցմունքով հանդես եկավ ղարաբաղյան խնդրի վերաբերյալ

Հայաստանի քաղաքական և հանրային շրջանակները ուդրության կենտրոնից բաց թողեցին այն հանգամանքը, թե ինչպես, ակամայից  չուզենալով, Փաշինյանը խոստովանեց, որ ղարաբաղյան բանակցային գործնթացը միտումնավոր է խափանել, որի արդյունքում, լեգիտիմ հիմք է տվել Ադրբեջանին՝ պատերազմական գործողություններ սկսել ԼՂՀ դեմ։

Լևոն Զուրաբայնի այն անմեղ հարցին, թե ինչու 2019–ին, Փաշինյանը մերժեց միջնորդների առաջարկը, Փաշինյանն անկեղծորեն պատասխանեց, որ միջնորդների առաջարկի մեջ ոչ մի առարկայական առաջարկ չկար, որ ինքը տեսներ, որ դա կարող էր բերել խնդրի լուծմանը։

Իսկ երբ նա այդ հարցի շուրջ նյարդայնացավ, խոստովանեց, որ Մինսկի խմբի համանախագահները իրար հետ այնքան տարաձայնություններ ունեին, որ ինքը տեսնում էր, որ այդ ֆորմատով, խնդրի լուծումը չէր նշմարվում։

Մինչդեռ, նշեց Փաշինյանը, ինքը ցանկանում էր տեսնել կոնկրետ խնդրի լուծում, այլ ոչ թե լուծման իմիտացիա։

Պետք է նշել, որ Փաշինյանն իր անկեղծությամբ, ակամայից, խոստովանեց, որ ղարաբաղյան խնդրի լուծումը դժվար տեսանելի էր ոչ միայն Հայաստանի և Ադրբեջանի տարբեր տեսակետների պատճառով։ Այլև նրա պատճառով, որ Մինսկի խմբի համանախագահները նույնպես իրար խանդելով, թույլ չէին տալիս, որ հարցը ունենար իր վերջնական լուծումը։

Արդյունքում հարցը սառեցվում էր, և թույլ չէր տալիս, որ Ադրբեջանը միակողմանի քայլերի դիմեր։

Այդպես սառեցված են Քաշմիրի, Կիպրոսի և այլ խնդիրները։

Սայկայն այդ տարածքներում, պատերազմական գործողություններ էլ չկան։

Այդ իրավիճակը հատկապես շահավետ չէր Ադրբեջանին և նրա դաշնակից Թուրքիային, որոնք էլ վերջին 20 տարվա ընթացքում միշտ քննադատում էին միջնորդներին։

Ստացվեց այնպես, որ Թուրքիայի և Ադրբեջանի օրակարգի մեջ մտավ նաև Փաշինյանը և նույնպես սկսեց բողոքել համանախագահներից, որոնք ձգձգում էին և թույլ չէին տալիս, որ խնդիրը ստանար իր լուծումը։

Փաշինյանը փաստացի երեկ խոստովանեց դա և նշեց, որ միջնորդների պատճառով էր խնդրի լուծումը ձգձգվում, ինչը ինքնախոստովանություն է, որ 2019–ին Փաշինյանը, փաստացի սպասարկել է Թուրքիայի և Ադրբեջանի օրակարգը, որի արդյունքում բանակցությունները ձախողվել են, ինչը լեգիտիմ հիմք է տվել Ադրբեջանին՝ ռազմական գործողություններ սկսել Արցախի դեմ։

Փաստացի, նյարդայնացած վիճակում, Փաշինյանը բացահայտեց ևս մի գաղտնիք, որ բանակցությունները միտումնավոր է տապալել, քանի որ դժգոհ է եղել, որ միջնորդներն իրար հետ հակասություններ ունենալով, թույլ չէին տալիս, որ հարցը ինչ-որ ձև լուծվեր։

Այս ինքնախոստովանությունից հետո այլևս քաղաքական ուժերի մոտ չպիտի մնա որևէ կասկած, որ 2019–ին Փաշինյանը փաստացի միտումնավոր է սպասարկել Թուրքիայի և Ադրբեջանի օրակարգը՝ վիժեցրնելով բանակցությունները։

Մնում է ստանալ վերջնական հարցի պատասխանը. ի՞նչն էր միավորել Նիկոլ Փաշինյանին Անկարայի և Բաքվի մոտեցումների հետ՝ բանակցությունների հարցում։

Կարծում ենք, Փաշինյանի այսօրվա գնահատականը, թե Արցախը թոկ էր Հայաստանի անկախության համար, ամեն ինչ իր տեղն է դնում, դրանից բխող եզրակացություններով։

Սա է իրականությունը։

Դավիթ Մկրտչյան
Zham.am