Շեֆը վերջինը պիտի աջակցեր Փաշինյանին

Երեքշաբթի երեկոյան հեռախոսազրույց է տեղի ունեցել  Նիկոլ Փաշինյանի և Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի միջև, հայտնում է ՀՀ կառավարության մամուլի ծառայությունը։

«Վարչապետը շնորհավորել է Թուրքիայի նախագահին Ղուրբան–Բայրամի տոնի  կապակցությամբ։ Նախագահ Էրդողանը շնորհավորել է վարչապետ Փաշինյանին 51-ամյակի կապակցությամբ», - հայտնել է Փաշինյանի  կառավարությունը։

Նշվել է, որ կողմերը «մտքեր են փոխանակել երկկողմ հարցերի շուրջ և գոհունակություն են հայտնել շփումների ակտիվացման կապակցությամբ»։

Մասնավորապես, նշվել է Թուրքիայի փոխնախագահ Ջևդեթ Յըլմազի այցը Հայաստան՝ Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովին մասնակցելու համար, Թուրքիայի և Հայաստանի միջև ուղիղ առևտրային ընթացակարգեր սահմանելու որոշումը, ինչպես նաև Ախալքալաք-Կարս երկաթուղու բացումը Հայաստանից արտահանման և Հայաստան ներմուծման ապրանքների համար։

Ֆորմալ տեսանկյունից թվում էր, թե այս հեռուսատազանգի մեջ ոչ մի նոր բան չկար, սակայն, իրականում, հրապարակային այս իրար ջերմ շնորհավորանքը վկայում է այն մասին, որ Էրդողանը ցանկանում է ցույց տալ Փաշինյանին, որ եթե գալիք ընտրություններում, իր իշխանությունը վերարտադրվի, ապա այս հարցում Թուրքիան պիտի իր շահն ունենա։

Բանն այն է, որ Փաշինյանին այս ընտրություններում բացահայտ աջակցել են ԵՄ–ն, Մակրոնը, Թրամփը, Վենսը, ԱՄՆ պետքարտուղարը հատուկ եկավ Երևան, որպեսզի կրկին ցուցադրի իր աջակցությունը Փաշինյանին։

Իսկ այս տարվա սկզբին Փաշինյանին աջակցել էր Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ֆիդանը։

Ի հակառակ այս ամենի, ո՛չ Ռուսաստանը, ո՛չ Իրանը և ո՛չ էլ Չինաստանը որևէ քայլով չեն աջակցել Փաշինյանին։

Ավելին, Մոսկվայի վերջին գործողությունները ճիշտ հակառակ բանի մասին են վկայում։

Ճիշտ է, Պուտինը նույնպես շնորհավորեց Փաշինյանին՝ ծննդյան օրվա առթիվ, սակայն մնացած բոլոր քայլերի շարքում դա փաստացի առ ոչինչ էր։

Սակայն ամենակարևորն այն է, որ սովորաբար նման վիճակներում այն գործիչն, ով դրսից աջակցման պահանջ է զգում, վերջում ստանում է աջակցությունը այն երկրից, որը ամենից առանցքայինն է համարվում։

Եվ այդ տեսանկյունից զարմանալի չէր, որ հենց Թուրքիան դարձավ այդ երկիրը։

Քանի որ բոլորի համար էլ պարզ է, որ Փաշինյանի այսօրվա ամենից ազդեցիկ հենարանը հենց Թուրքիան է։

Հայաստանի արտաքին քաղաքական վեկտորի փոփոխման ուղին դեպի Թուրքիան է լինելու։

Սա միգուցե շատերը չգիտեն, կամ չեն ուզում ընդունել դա, սակայն ակնհայտ է, որ եթե Փաշինյանի ծրագրերը կյանքի կոչվեն, ապա դրանից ամենաշատը տուժվելու է Ռուսաստանը, իսկ օգտվելու է Թուրքիան։

Պարզ  է նաև, թե ինչու են Մակրոնն ու Թրամփը այսօր գործում Թուրքիայի օգտին այս տարածաշրջանում։

Նրանց գլխավոր խնդիրը, ոչ այնքան Հայաստանում շահ ունենալն է, որքան Ռուսաստանին վնասելը։

Այս պարագայում, գրեթե բոլոր արտաքին խաղացողների շահերը հայտնի են։

Հայտնի է նաև Փաշինյանի շահը։

Պարզ չէ, թե ի՞նչ  է շահելու այս ամենից հայ ժողովուրդը, որին ցանկանում են հերթական անգամ մանրադրամի դերում օգտագործել արտաքին դերակատարները՝ Փաշինյանի ձեռքերով։

Սա է իրականությունը։

Դավիթ Մկրտչյան
Zham.am