Մեզ խաբեցին, մենք խնդրում ու պահանջում ենք 2023 թ.-ին զոհված զինծառայողների արտաշիրիմում. Զոհված զինծառայողների քույր

«Սասունը տարիներ շարունակ ծառայում էր Պաշտպանության բանակի շարքերում, մասնակցել է արցախյան բոլոր պատերազմներին։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին հենց պատերազմը սկսվեց, ինպես միշտ այդ րոպեին, ժամին գտնվում էին իրենց զորամասում և սպասում հրամանի»,-կառավարության շենքի դիմաց կազմակերպած բողոքի ակցիայի ժամանակ Panorama.am-ի հետ զրույցում ասաց զոհված զինծառայող Սասուն Ավանեսյանի քույրը՝ Բելլա Գալստյանը։

Նա նշեց՝ ադրբեջանական կողմը խփել է հենց իրենց զորամասին, թիրախավորվում էին բոլոր զորամասերի տարածքները։

«Եղբայրս ու իր ընկերները զոհվեցին հենց զորամասի տարածքում, բակում։ Զոհվեց եղբայրս՝ Սասուն Ավանեսյանը, մորեղբորս տղան Արայիկ Առաքելյանը, որն իմ հարազատ եղբոր պես էր և նրանց ընկերը Մխիթարը։ Մխիթարին և Արայիկին Ստեփանակերտից դուրս գալու ժամանակ հաջողվեց մի կերպ տեղափոխել Հայաստանի Հանրապետություն, նրանք հուղարկավորված են «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում, Սասունը մնաց Ստեփանակերտում, բայց ինչ պայմաններում։ Ցավով եմ նշում, թե ինչու մնաց։ Ես երկու եղբայր ունեի՝ Սասունը և Դավիթը, նա նույնպես զինծառայող էր և այդ պահին գտնվում էր Մարտակերտի դիրքերում և հայտնվել էր շրջափակման մեջ։ Երեք օր Դավիթից ընդհանրապես լուր չունեինք, հետո դժվարությամբ իմացանք, որ նա ողջ է, ուղղակի շրջափակման մեջ է ու չգիտեինք, թե երբ դուրս կգա։ Էն կարգի իրավիճակ էր ստեղծված, որ նկարագրելու չէ։ Իսկ մեզ ասում էին՝ «թողել դուրս էիք եկել», «մնայիք՝ Արցախը չհանձնեիք», «մնայիք, ձեր շիրիմները բերեիք»։ Ինչպես կարելի էր նման բան ասել։ Ես ունեի երկու հարազատ եղբայր՝ մեկ շաբաթվա ընթացքում երկուսին էլ կորցրել եմ։

Մեծ եղբայրս նույնիսկ հնարավորություն չունեցավ ներկա գտնվել մեր եղբոր և մորաքրոջ որդու հողարկավորությանը շրջափակման մեջ գտնվելու պատճառով։ Սեպտեմբերի 24-ի ուշ երեկոյան Դավիթին մի կերպ ազատեցին, և ընդամենը մի քանի ժամ հետո էդ անտեր բենզինի պահեստի պայթյունից հետո ինքը կյանքի հետ անհամատեղելի վնասվածքներ ստացավ, մեկ գիշեր պահեցինք Ստեփանակերտի հանրապետական հիվանդանոցում, 26-ի առավոտյան ուղղաթիռով ուղարկեցինք Երևան՝ Այրվածքաբանակն կենտրոն, ցավոք սրտի, Դավիթն էլ այնտեղ մի քանի ժամ ապրեց։ Սեպտեմեբրի 27-ի առավոտյան 5։30-ին գրանցվեց նաև Դավիթի մահը և նա հուղարկավորվեց Եռաբլուրում։

Մեզ ասացին, որ վերադարձը անպայման լինելու է, ասացին՝ դուք գնացեք, պետությունն այդ հարցերով զբաղվելու է։ Մի խոսքով՝ մեզ խաբեցին։ Մենք խնդրում և պահանջում ենք 2023 թ.-ին զոհված զինծառայողների արտաշիրիմում և Հայաստան տեղափոխում, այդ շիրիմներն լրիվ անտերության են մատնված»։