«Կրթվելը նորաձև է» նոր աղանդ․ Հրայր Կամենդատյան

««Կրթվելը նորաձև է» նոր աղանդ։ Ակնհայտ է , որ

Հայկական իրականության մեջ , բոլորի աչքի առջեւ ձևավորվում է նոր տոտալիտար աղանդ։ Գիտակից մարդկանց համար պարզորոշ է, որ ինքնահռչակ տգետը եվ նրա ընկերուհին ստեղծում են նոր կրոնական հոսք, նոր աղանդ, որի թափանիվը շարունակում է շարժվել եվ այդ քայքայիչ աղանդին նոր արագություն եվ խորություն է բերում։ Ինչ է դրանց արածը , եթե կարճ ձեակերպենք։ Դավաճան զույգի հրամանով տասնյակ կրթական օջախներ դառնում են ժամանակավոր հավաքատեղիներ, մուտքը խիստ ֆիլտրված, հրավերային ցուցակներով, գոհունակության փառաբանման տեսարաններով, աստվածահաճո հորջորջվող ընտանեկան ցինիզմով։

Սա նոր բան չէ։ Երեվույթի մասին կան բազմաթիվ հետազոտություններ , որոնց տրված բնութագրումները ամբողջովին բացահայտում են ճիվաղային զույգի էությունը, քայլերի ալգորիթմը։

Ապակառուցողական պաշտամունք, ապակառուցողական աղանդ (անգլ.՝ destructive cult), սոցիոլոգների, հոգեբանների, քրեագետների, հրապարակախոսների, աստվածաբանների կողմից կրոնական, ոչ կրոնական և այլ խմբերի և կազմակերպությունների նկատմամբ օգտագործվող տերմին, որը վերաբերում է հասարակությանը կամ իր անդամներին (նյութական, հոգեբանական, բարոյական, ֆիզիկական), ինչպես նաև այդպիսի վնաս պատճառելու պոտենցիալ վտանգի մեջ կասկածվողներին։ Ապակառուցողական պաշտամունքը խումբ կամ շարժում է, որը ցույց է տալիս զգալի, խորը կամ չափից ավելի նվիրվածություն կամ խանդավառություն կոնկրետ անձի, գաղափարի կամ այլ բաների նկատմամբ և օգտագործում է համոզմունքի և կառավարման ոչ էթիկական մանիպուլյատիվ մեթոդներ (օրինակ՝ մեկուսացում նախկին ընկերներից և ընտանիքից, մարմնի հյուծում, հատուկ մեթոդների կիրառում, որոնք մշակվել են ներշնչման և կույր հնազանդության ուժեղացման նպատակով, հզոր խմբակային ճնշում, տեղեկատվության կառավարում, անհատականության ժամանակավոր անջատում կամ կրիտիկական) խմբի անդամների, նրանց ընտանիքների կամ հասարակության համար փաստացի կամ հնարավոր վնասով խմբի ղեկավարների նպատակների իրականացմանը նպաստելու համար։

Ապակառուցողական պաշտամունքի ղեկավարները հաճախ հանդիսանում են հոգեբանական անձ, որը հակված է գերիշխանության և հոգեբանական բռնության։ Քննադատների մեծամասնության կարծիքով՝ պաշտամունքի առաջնորդները նյութական կամ քաղաքական շահագրգռվածություն ունեն մեծ թվով մարդկանց ենթարկվելու հարցում և օգտագործում են իրենց հետևորդների վրա ազդեցության այնպիսի մեթոդներ, ինչպիսիք են «ուղեղի լվացումը», խմբակային «հրճվանքները», ազատ ժամանակից զրկելը, արտաքին շփումների սահմանափակումը և այլն։