Մեր երկրից իսպառ վերացել է շարժումը

Մեր երկրից իսպառ վերացել է շարժումը;

Յուրաքանչյուրս մեր հոգու պարտքն ենք համարում հիշել բոլոր քաղբանտարկյալներին, պահանջել ազատություն։ Ներեցեք հաջորդ ձեւակերպմանս համար, բայց, ասեմ՝ ձեռքի հետ էլ պարտադիր հիշում ենք Բաքվի բանտերում պահվող Ռուբեն Վարդանյանին, Բակո Սահակյանին, բոլոր մյուս քաղբանտարկյալներին։ Լավ է, ճիշտ է, այլ կերպ չի էլ կարող լինել, պարտավոր ենք, պարտադիր է, հիշել եւ պահանջել ազատություն։Սակայն, մի տխուր բան եմ նկատել, անգամ քաղբանտարկյալներին ենք բաժանում մերի ու ձերի։ Իսկ սա մեկ բանի մասին է վկայում՝ իշխող սրանք , ցավոք սրտի, կարողացել են նաեւ այս հարցում խորը պառակտում մտցնել ընդդիմադիր դաշտում ։Ինչպես պառակտված եւ անհաշտ է հասարակությունը, նույնպես անհաշտ է ընդդիմադիր դաշտը։Եւ, հենց դա է քանդում մեր տունը, հենց պառակտվածությունն է խանգարում ի մի գալ, միաբանվել եւ միասնական գործել։

հ․գ․ Նկա՞տել եք, մեր երկրից իսպառ վերացել է շարժումը։Չկա ոչ մի շարժում, անգամ թույլ հովիկ չկա։ Ամեն բան, այդ թվում եւ պայքարը ընկղմվել է ալպիական նիրհի մեջ։ Դե, շոգ է․․․»: