Նույնիսկ բրիտանական Guardian-ն է խոստովանում, որ Փաշինյանը բռնապետի հակումներով գործիչ է

Հայաստանում անցած խորհրդարանական ընտրություններն այսօր լայնորեն քննարկվում են ոչ միայն մեր երկրում, այլև՝ ողջ աշխարհում։

Քանի որ առաջին անգամ, հայաստանյան ընտրություններում, բացի ներքին օրակարգից, կար նաև աշխարհաքաղաքական գործոնը։

Եթե Ռուսաստանն ակնհայտորեն աջակցում էր հայաստանյան ընդդիմությանը, ապա Թուրքիան և Արևմուտքը աջակցում էին Փաշինյանին։

Սակայն այս ամենի ֆոնին, երկու կողմն էլ արձանագրել են, որ ընտրությունները անցկացվեցին խիստ բևեռացված պայմաններում, իսկ բուն ընտրության վերջին օրերին, իշխանությունը կիրառեց ընդիմության դեմ իր ռեպրեսիվ ապարատի ողջ գործիքակազմը։

Այս շարքում բացառություն չկազմեց նաև բրիտանական Guardian–ի խոստովանությունն, այդ մասին։

Ըստ պարբերականի՝ «․․․դիտորդները  մատնանշում են Փաշինյանի  քաղաքականության ավելի ու ավելի անհատականացված ոճը և այն, ինչը քննադատները անվանում են աճող ավտորիտար միտումներ Հայաստանում։

Ընտրությունների նախաշեմին Հայաստանի իշխանությունները ձերբակալեցին ընդդիմադիր գործիչներին, այդ թվում՝ Կարապետյանի կուսակցության անդամներին՝ մեղադրանքներով, որոնք ներառում էին ընտրակաշառք և ֆինանսական հանցագործություններ, մինչև կառավարությունը տապալելու կոչեր։ Կարապետյանն ինքը ձերբակալվեց հունիսին և մեղադրվեց հեղաշրջման կոչ անելու մեջ, ինչը նրան ստիպեց քարոզարշավ անցկացնել տնային կալանքի տակ։

Ըստ պարբերականի, «․․․Փաշինյանը երբեմն անկանխատեսելի վարքագիծ է դրսևորել՝ ներգրավվելով Լեռնային Ղարաբաղից փախստականների հետ բուռն հանրային վեճերի մեջ, որոնց մեղադրել է տարածաշրջանից «փախչելու» մեջ, այլ ոչ թե մնալու և կռվելու։

Միևնույն ժամանակ, ԵՄ-ն մեծ մասամբ անտեսել է Փաշինյանի քննադատությունը՝ չթաքցնելով իր աջակցությունը Հայաստանի՝ Մոսկվայից հեռանալուն։ Այս շաբաթ Բրյուսելը հայտարարեց 50 միլիոն եվրոյի նախնական աջակցության փաթեթի մասին, որը նպատակ ունի օգնել Հայաստանին՝ դիմակայել Ռուսաստանի տնտեսական ճնշմանը․․․»։

Բրիտանական պարբերականը փաստացի խոստովանում է, որ Փաշինյանի կողմից անցկացված ընտրությունները, մեղմ ասած, հեռու են ազատ և արդար լինելուց, սակայն, ըստ նրա, Արևմուտքը աչք է փակում այս ամենի վրա, քանի որ ունի կոնֆլիկտ Ռուսաստանի հետ, իսկ Փաշինյանն այս տրամաբանության մեջ համաձայնվել է դառնալ, ոչ թե Մոսկվայի, այլ Արևմուտքի գործընկերը։

Հիշեցնենք, որ դեռ անցած դարի 30–ուկան թվականներին, երբ ԱՄՆ նախագահն աջակցեց այն ժամանակվա Նիկարագուայի բռնապետ Սոմոսային, հիմնավորեց հետևյալ տրամաբանությամբ. «Սոմոսան իհարկե շան որդի է, սակայն նա մե՛ր շան որդին է և հենց այդ պատճառով մենք պիտի աջակցենք իրեն՝ պահելու իշխանությունը»։

Այսօր, նույն տրամաբանությամբ, Արևմուտքը աջակցում է Փաշինյանին, շատ լավ իմանալով, որ նա բռնապետ է։

Սա է իրականում ներկայիս Արևմուտքի ռազմավարական դոկտրինը, իսկ մնացած ճամարտակությունները ժողովրդավարության մասին, «ազնիվ քյարփինջների» համար են ներկայացվում։

Սա է իրականությունը։

Արտակ Հակոբյան
Zham.am