1.5 միլիոնները թող տանեն իրենց բնակարանները նորոգեն, զրահապատ մեքենաներով շրջեն, մենք աշխատավարձի պահանջ չենք դնում, 30 տարի աղքատավարձով ենք աշխատել. ԵՊՀ դասախոս
Բուհերում «Հայոց լեզու» և «Հայոց պատմություն» առարկաների ոչ պարտադիր դարձնելն արդեն մշակված գիծ է, և մեզ թող չհրամցնեն այն միտքը, թե դա դեռ քննարկման ենթակա նախագիծ է, աշխատանքային տարբերակ է: Այստեղ աշխատանքային տարբերակ լինել ուղղակի չի կարող: Այստեղ վերջնական որոշակի անկյուններում որոշում կայացված է, և այդ որոշումն էլ հրամցնելու են մեզ: Այս մասին ԵՊՀ ուսանողների դասադուլի ընթացքում Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց ԵՊՀ դասախոս Սերժ Սրապիոնյանը:
«Եթե պաշտոնական անձը որևէ հայտարարություն է տարածում, դա արդեն պաշտոնական կարծիք է, եթե նախարարը հայտարարում է, որ ինքը մնալու է իր կարծիքին` անկախ ամեն ինչից, և վարչապետը հայտարարում է, որ դա ոչ թե նախարարի, այլ կառավարության կարծիքն է, նշանակում է` հստակ մշակված նախագիծ կա»,-ասաց դասախոսը:
Նրա խոսքով` ուսանողները քաղաքական ակցիա չեն անում: «Մենք բազմիցս հայտարարել ենք` սա քաղաքական ակցիա չէ, սա ուսանողների ինքնաբուխ շարժում է, որոնք նկատել են, հասկացել են ամենաակտիվ ուսանողները, որ վտանգվում է իրենց ազգային ինքնությունը, և թող այս արտահայտության վերաբերյալ հեգնանքով չխոսեն, ուզածդ պաշտոնյային է վերաբերում ասածը»,-նշեց Սերժ Սրապիոնյանը:
Դասախոսի խոսքով` եթե իրենց պահանջները չիրականացվեն, դասախոսներն անկանխատեսելի քայլերի կդիմեն:
«Մեր գրականությունը, մեր պատմությունը, մեր ազգային հիշողությունն է, որի շնորհիվ պատմության քառուղիներով, խորդուբորդ բազմաթիվ մղոններ ենք անցել, եկել ենք, հասել 21-րդ դար, մի կպեք և մի խախտեք հիմքերը, հակառակ դեպքում մենք կանենք անկանխատեսելի քայլեր: Մենք կազմակերպված կանենք այնպիսի քայլեր, որ ուզածդ քաղաքական գործիչ յոթ օր ուշքի չի գա»,-ասաց նա:
Դիտարկմանը, թե դասախոսները նշել են, որ իրենք էլ են ցանկանում նախարարների նման 1.5 մլն դրամ աշխատավարձ ստանալ, Սրապիոնյանն արձագանքեց. «Մենք այդ աղքատավարձն ստանում ենք 30 տարի շարունակ, մենք աղքատ, բայց հպարտ ու արժանապատիվ ապրելու սովոր ենք: 1.5 միլիոնները թող տանեն իրենց բնակարանները նորոգեն, զրահապատ մեքենաներով շրջեն, քեֆեր քաշեն: Իրենք ուզում են և հասնում են դրան, քանի որ լծակներն իրենց ձեռքին են: Մենք աշխատավարձի պահանջ չենք դնում, մենք պահանջում ենք մեր ազգային մտածողությունը»:

