Որակյալ աշխատուժին մենք պատրաստ չենք վարձատրելու. բիզնեսը պետք է խոսի

«Քաղաքական ակտիվ շրջանում բոլոր կոչերը կապված տնտեսության թռիչքային զարգացման հետ դեռ խոսքեր են: Խոսքերից գործի անցնելու համար կոնկրետ քայլեր են պետք: Նախքան ներդրողների և նոր աշխատատեղեր բացելու մասին մտածելն՝ անհրաժեշտ է ներքին արտադրողի պաշտպանության մասին մտածել: Եթե դրսի մարդիկ տեսնեն, որ Հայաստանում ներքին արտադրողը պաշտպանված է, ինչ որ արտոնություններ նա ունի, դրական տեղաշարժ կլինի»,- նոր Հայաստանի բիզնես ոլորտի մասին իր տեսակետը հետևյալ կերպ ձևակերպեց «Ավանի աղի կոմբինատ»-ի գլխավոր տնօրեն Արեգ Ղուկասյանը:

«Ավանի աղի կոմբինատ»-ը հանդիսանալով Հայաստանի միակ աղ արտադրող ձեռնարկությունը՝ վերջին շրջանում լուրջ խնդիրների հետ է բախվում: Վերջին ինը ամիսների ընթացքում Պարկաստանից Հայաստան ներկրված 5000 տոննա աղից 4000-ը տեխնիկական է. «Դուք բոլորդ, երբ որ հաց եք առնում, գոնե 50% հավանականություն կա, որ այն տեխնիկական աղով է պատրաստված: Պարսկաստանից բերված տեխնիկական աղի պարկերը տանում են սննդի արտադրողներին և հրամցնում որպես կերակրի աղ: Երբ որ տեխնիկական աղը մտնում է Հայաստան, ոչ մի լաբորատորիա այն չի ստուգում: Վտանգ կա, որ 5 տարի հետո մեր երեխաներն ու առհասարակ ողջ հասարակությունը առողջական լուրջ խնդիրներ կունենան»,-փաստում է «Ավանի աղի կոմբինատ»-ի գլխավոր տնօրեն Արեգ Ղուկասյանը:

Ներքին արտադրողի պաշտպանության և հայաստանյան աշխատուժի ցածր վարձատրության հարցը Նոր Հայաստանի բիզնես ոլորտի գերխնդիրներից է համարում «Տրիադա» խորհրդատվական ընկերության ղեկավար Երվանդ Ֆրանգուլյանը: Հասարակության շրջանում տնտեսական ակտիվություն ինքը նկատել է, բայց հասարակությանը միայն խոսքերով ոգևորելը քիչ է, գործելաոճը փոխել է պետք. «Որակյալ աշխատուժին մենք պատրաստ չենք վարձատրելու: Կգա մի պահ, որ նրանք կգնան»,- նշում է Երվանդ Ֆրանգուլյանը:

Նա հասարակության ամենատարբեր շերտերին առաջարկում է ակտիվ և նախաձեռնող լինել՝ գիտակցելով, որ պետությունն իրենցից յուրաքանչյուրն է, այն իրենցից օտար և զատ մարմին չէ. «Չկա պետական փող, կան մեր փողերը: Մենք մնացել ենք այն հույսին, որ մեկը մեզ պետք է գա պահի, լավ թագավոր լինի: Մենք ենք մեր երկրի իշխանությունը»,-այս իրողությունը լրջագույնս կարևորելով փաստում է Երվանդ Ֆրանգուլյանը:
Ներքին արտադրողի աջակցությունը կարևորեց և փոքր ձեռնարկությունների գործելու և զարգանալու հնարավորությունների մասին մտահոգ կարծիք հայտնեց «Մեդիսար» ընկերության հիմնադիր Մանվել Գաբրիելյանը: Նա փաստեց, որ մրգային օղիների արտադրությունը Հասյաստանում չուսումնասիրված շատ տեղեր ունի. «Օրինակ՝ վայրի տանձից հրաշալի օղի է ստացվում, բայց մեր անտառներից երևի միայն 5%-ն է հավաքվում: Սեզոնին մեր ծիրանի մի մասը չի հասցվում մշակվել: Այս օղիներին մենք ծանոթ ենք, բայց որպես տնտեսության առանձին ճյուղ այն չի զարգանում»,-նշեց Մանվել Գաբրիելյանը:
Ներքին արտադրողին աջակցելու համար «Վան Արդի» գինիների արտադրության ղեկավար Վարուժան Մուրադյանը առաջարկեց ուշադրություն դարձնել փոքր և միջին արտադրական սեկտորին: Նա փաստեց, որ հայական գինի ողջ աշխարհում մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում: Ըստ նրա՝ գինեգործության ողնաշարը մեզ մոտ պետք է լինեն ոչ թե մեծ, այլ փոքր և միջին գործարանները. «Հիմա մենք ունենք 30-40 աշխատող գինու գործարաններ, բայց շատ հանգիստ մենք դրանց թիվը կարող ենք դարձնել 200,300,400»,-նշեց Վարուժան Մուրադյանը:

«Գարեջրի ակադեմիա» ռեստորան-գարեջրատան տնօրեն Արմեն Ղազարյանը Նոր Հայաստանի բիզնես միջավայրում փոփոխություններն իր ընկերության օրինակով փաստեց. հիմա հարկային համակարգից իրենց անհարկի և անհիմն չեն անհանգստացնում: Դա հնարավորություն է տալիս ավելի պրոդուկտիվ աշխատելու. «Գաստրոտուրիզմը մեզ մոտ բավականին լավ զարգացել է: Հանրային սննդի ոլորտը կայանում է, զարգանում է: Բայց որակյալ կադրերի քանակական սով կա: Միջավայրը կարող է լավը լինել, բայց մարդիկ չլինեն»,-փաստեց Արմեն Ղազարյանը:

Բարեփոխումների աջակցության հանրային նախաձեռնության կազմակերպած «Նոր Հայաստանի բիզնես միջավայրը» թեմատիկ քննարկման ընթացքում վեր հանվեցին ոլորտի այլ կարևոր և թիրախային հարցեր: Բարեփոխումների աջակցության հանրային նախաձեռնության հիմնադիր Գևորգ Թադևոսյանը նշեց, որ եթե բիզնես ոլորտի ներկայացուցիչները ցանկանում են, որ իրենց ձայնը լսելի դառնա, ապա իրենք պետք է բարձրաձայնեն ոլորտի խնդիրները և ստեղծեն այնպիսի միջավայր, որ բիզնեսը խոսի: