Ինչո՞ւ է այսօր Հայաստանում «ավելի մեծ պատիվ» ճաղերից այն կողմ լինելը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Կալանավորված գործարար Սամվել Կարապետյանի եղբորորդին՝ Նարեկ Կարապետյանը, նախօրեին արեց մի արտահայտություն, որը, կարծում ենք, «թևավոր խոսք» դառնալու «հեռանկար» ունի. «Այսօր Հայաստանում ավելի մեծ պատիվ է՝ ճաղերից այն կողմ լինել...»: Ավելի դիպուկ բնորոշում այսօրվա վիճակին, երևի, դժվար է տալ:

Ինչո՞ւ:

Տեսեք՝ ովքե՞ր են ձերբակալվում, կալանավորվում, դատվում, իշխանությունների թիրախում հայտնվում: Եվ ինչո՞ւ միայն այսօր, հենց 2018-ից սկսած: Խոսքը, հասկանալի է, քաղաքական դաշտի մասին է: Հետապնդումների թիրախ են դառնում, կալանավորվում ու դատվում են նրանք, այնպիսի մարդիկ, ովքեր իրենց մեջ ազգայինն են կրում: Նրանք, ովքեր հայրենիքի, պետության զգացողությունն ունեն: Նրանք, ովքեր Արցախի կողքին են, ովքեր Արցախի հաղթանակն են կերտել: Նրանք, ովքեր Արցախում ներդրում են արել, ովքեր Եկեղեցու կողքին են: Նրանք են հալածվում, ովքեր Եկեղեցին են հենց: Նրանք, ովքեր դեմ են թուրքական և ադրբեջանական օրակարգերին: Նրանք, ովքեր խանգարում են, որ փաշինյանական իշխանություններն իրականացնեն թուրքադրբեջանական ծրագրերը; Նրանք, ովքեր ընդդիմանում են, ովքեր չեն հանդուրժում, ովքեր ոչ մի պարագայում իրենց խիղճը, պատիվն ու անունը առուծախի առարկա չեն դարձնում:

Բնականաբար, մարդկային այդ տեսակը լինելը, այդ կարգի մարդ լինելն, ինքնին, պատվաբեր է: Ու, բնականաբար, ստացվում է՝ պատվաբեր է ճաղերի ետևում հայտնվելը: Հավելենք՝ նաև իշխանությունների կողմից հալածվելը, թիրախավորվելը...

Իսկ, ընդհանուր առմամբ, մեծ հաշվով, այսօր Հայաստանը, Հայաստանի կամքն է ճաղերի ետևում, հայրենիքի ինքնիշխանությունն ու ազատությունն է բանտված:

Մյուս կողմից՝ որքան էլ պատվաբեր լինի այս ռեժիմի օրոք կալանավորվելը, քաղաքական հետապնդումների ենթարկվելը, դա փոքր մխիթարանք է: Այն առումով, որ գործնականում կարևոր է, որպեսզի անելիք ունեցողներից քչերը լինեն անազատության մեջ: Դե, հնարավոր էլ չէ ազգի գերակշիռ մեծամասնությանը բանտեր ուղարկել, այդքան տեղ հազիվ թե բանտերում լինի: Այո, այս իշխանությունների օրոք գուցե պատիվ է բանտարկվելը, հետապնդվելը, թիրախավորվելը: Նաև այն պատճառով, որ քաղաքական գործիչների նկատմամբ հարուցված քրեական գործերը գրեթե ամբողջությամբ պարզապես «կարված» են, սարքովի, այսինքն՝ իրավապահ համակարգը կիրառվում է որպես քաղաքական գործիք: Բայց ոչ պակաս կարևոր է միավորվելը, որպեսզի, մեծ հաշվով, Հայաստանը դուրս գա պատանդի ու գերվածի այս վիճակից: Մի խոսքով՝ բանտից...