Փաշինյանի՝ հանձնվելով խաղաղության հասնելու քաղաքականությունը կործանարար է հայոց պետականության համար

Քաղաքագետ Դերենիկ Մալխասյանը նկատում է. «Իրան-Իսրայել թեժ հակամարտությունը կարող է շատ թանկ արժենալ Հայաստանի համար՝ գործող իշխանությունների վարած, Հայաստանի շահերին հակասող քաղաքականության պատճառով։

Մեզ շրջապատող տարածաշրջաններն արդեն մի քանի տարի է հիշեցնում են եռացող կաթսա։ Իրան-Իսրայել հակամարտության թեժացումը դրա հերթական դրսևորումներից մեկն է։ Այժմ մենք գտնվում ենք այնպիսի մի իրավիճակում, ինչպիսին Եվրոպան էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Նման պայմաններում պետությունների միջև երկարատև խաղաղության մասին խոսելն ուղղակի մանկամտություն է։ Հանցավոր կերպով անտեսվում են մեր երկրի առջև կանգնած իրական սպառնալիքները։

Ազգային և պետական շահերից ելնելով՝ Իսրայելը դաշնակցում և զինում է Ադրբեջանին, իսկ գլոբալ Արևմուտքը տարածաշրջանում պաշտպանում է Իսրայելի շահերը։ Նրանց նպատակը Իրանի՝ որպես տարածաշրջանային գերտերության և ուժային կենտրոնի՝ վերացումն է։ Դա հնարավորություն կտա Արևմուտքին գրեթե ամբողջական վերահսկողություն հաստատել էներգոռեսուրսներով հարուստ Մերձավոր Արևելքի վրա։

Թուրքիան, որպես Արևմուտքի տարածաշրջանային գործիք, լայն հնարավորություններ է ստանում ծավալվելու դեպի Միջին Ասիա և Մերձավոր Արևելք։

Ադրբեջանը, որպես Թուրքիայի սատելիտ, պատրաստվում է օգտվել ստեղծված իրավիճակից՝ Հայաստանի հարցը վերջնականապես «լուծելու» համար։ Ալիևին առհասարակ չի հետաքրքրում իրական և երկարատև խաղաղության հաստատումը Հայաստանի հետ։ Նա խաղաղության պայմանագրի անունով թուղթ կստորագրի միայն այն դեպքում, եթե դրա բովանդակությունը լինի Հայաստանի անվերապահ կապիտուլյացիան։

Ադրբեջանին ու Թուրքիային ընդհանրապես չի հետաքրքրում, թե հայերն իրենց նկատմամբ ինչպես են տրամադրված, ռևանշի կարիք տեսնո՞ւմ են, թե՞ ոչ. այդ ամենը պարզապես պատրվակներ են՝ անհրաժեշտ պահին Հայաստան ներխուժելու համար։ Իսկ այդ երկրների՝ հարևանների տարածքները օկուպացնելու ընդունակ լինելու մասին ապացույցներ պետք չեն՝ մենք արդեն սեփական աչքով ենք տեսել։

Արցախյան պատերազմից հետո անցած հինգ տարիների ընթացքում նա պարտավոր էր վերականգնել և ամրապնդել դաշնակցային հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, հզորացնել բանակը, ամրացնել տնտեսությունը։ Սակայն ոչինչ չի արվել։ Սա հանցավոր անգործության ու հակապետական վարքագծի հստակ դրսևորում է։

Փաշինյանի վարած քաղաքականությունն ըստ էության սպասարկում է թուրքական ստրատեգիական շահերը։

Մենք չենք կարող ազդել Իրան-Իսրայել կոնֆլիկտի ելքի վրա, սակայն կարող ենք ու պետք է արմատապես բարձրացնենք մեր երկրի պաշտպանունակությունը, վերականգնենք դաշնակցային հարաբերությունները և փորձենք տարածաշրջանային այս փոթորիկից դուրս գալ հնարավորինս քիչ կորուստներով։

Սակայն գործող իշխանությունները ճիշտ հակառակն են անում՝ ժողովրդին կերակրելով խաղաղության մասին սին հույսերով և թուրքերի հետ առևտրի խոստումներով։

Ժամ առաջ Հայաստանը պետք է ազատվի այս իշխանություններից, որոնք ընդունակ են միայն նոր աղետներ բերել թե՛ երկրի, և թե՛ ժողովրդի գլխին»։