Մի քանի հարցադրում Ավինյանին` Մարությանի հետ բանավեճի կապակցությամբ

Երեկվա այս բանավեճը ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ իշխանությունները մակերեսային պատկերացումներ ունեն Երևանի տրանսպորտի բարեփոխումների հարցում:

Ցավոք, այս բանավեճում այդպես էլ չքննարկվեց այն հարցը, թե ինչպիսին է տրանսպորտի ինքնարժեքը: Այդ մասին չխոսեցին ո՛չ Ավինյանը, ո՛չ էլ՝ Մարությանը:

Մինչդեռ, հենց դա՛ պիտի լիներ այն հենման կետը, որից հետո կարելի կլիներ խոսել տրանսպորտի գնի վերաբերյալ:

Չխոսվեց, թե օրական որքան է ուղևորափոխադրումների քանակը, որից հետո կարելի կլիներ խոսել նաև ստվերային շրջանառությունների մասին:

Այլ կերպ ասած՝ տրանսպորտի գնի տնտեսական բաղադրիչը այդպես էլ քննարկումներից   դուրս մնաց, և շարքային քաղաքացին լսեց միայն բարոյախրատական հռետորաբանություն:

Իսկ այս հարցում Ավինյանի դիրքերը թույլ էին, քանի որ 85 հազար դոլարանոց մեքենայի և 20 հազարանոց ավիատոմսի ֆոնին ասել, թե... «հանրային տրանսպորտը առանց գների բարձրացման չի կարող աշխատել»,  ցինիզմի և փարիսեցիության մաստեր-կլասի դասական օրինակ է:

Ավելին, չխոսվեց նաև ավտոբուսների առանձնացված գների մասին, առանց որի, խոսել տրանսպորտային բարեփոխման մասին, ծիծաղելի է:

Չխոսվեց այն մասին, թե ինչպես լուծել այս հարցը: Ցավոք, այս հարցն անպատասխան մնաց նաև Մարությանի կողմից:

Եվ այդ ֆոնին Ավինյանի այն պնդումները, թե քաղաքացիները օն-լայն ռեժիմով կկարողանան ավտոբուսների գրաֆիկներից տեղյակ լինել, նույնպես խաբեություն էր:

Եթե առանձնացված գծերն ավտոբուսների համար չկան, կամ էլ դրանք չեն գործում պատշաճ մակարդակով,   ապա այդ հավելվածների իմաստը վերանում է:

Որպեսզի քաղաքացին գերադասի տրանսպորտը ավտոմեքենայից կամ տաքսուց, ավտոբուսը պիտի կատարի «դանդաղ ընթացող տաքսու»  ֆուկցիա: Միայն  այդ  դեպքում է հնարավոր քաղաքացուն համոզել, որ նա հրաժարվի սեփական ավտոմեքենայից՝  ի օգուտ տրանսպորտի:

Մինչդեռ այսօր այդ հնարավորությունը չի ստեղծվել: Եվ ուրեմն՝ խոսել տրանսպորտի բարեփոխման մասին, պարզապես  խաբեություն է:

Ինչ վերաբերում է «կարմիր գծերի»  խնդրին, ապա այստեղ Մարությանի հիմնավորումներն անհերքելի էին, և Ավինյանի «կռուտիտները»՝ ծիծաղելի:

Այսօր ցանկացած քաղաքացի կարող է փաստել, որ այն խնդիրը, որը դրվել էր Ավինյանի կողմից «կարմիր գծերի»  թանկացման հարցով, տապալվել է:

Պարզապես Ավինյանն այդ գումարները հավաքել է, որպեսզի Մարությանի բնորոշմամբ՝ կարողանա 20 հազար դոլարանոց տոմսով մեկնել ԱՄՆ, կամ 85 հազար դոլարանոց ծառայողական մեքենա ունենալ:

Վերջում Մարությանը նույնպես արդարացիորեն նշեց, որ այս պայմաններում քաղաքացին իրավունք ունի բոյկոտելու իշխանությունների այս որոշումը, տրանսպորտի գնի թանկացման վերաբերյալ, որի հեղինակներն են, ոչ միայն ՔՊ-ն և Ավինյանը, այլ նաև՝ Արամ Զավենիչի   «Հանրապետություն»  կուսակցությունը և «Հանրային ձայնի»  երկու երիտասարդ ավագանիները:

Եվ երևանցիները պիտի  իմանա և հիշեն, թե ովքեր են թանկացրել տրանսպորտի գները, դրանք դարձնելով «եվրոպական գին», երբ մարդկանց թոշակներն ու աշխատավարձները մնացել են «հայկական» չափի:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան
Zham.am