Փաշինյանն իր հերթական սադրիչ քայլը կատարեց անձամբ Պուտինի դեմ

Երբ Փաշինյանն իր վերջին ասուլիսում կենցաղային բնույթի նկատողություն տվեց բոլոր նրանց, ովքեր վիրավորական ձևակերպումներով են արտահայտվում Ռուսաստանի հասցեին, հայ  հասարակության քաղքենի մասը սկսեց կարծել, թե Փաշինյանը որոշել է կրկին փոխել իր քաղաքականությունը Մոսկվայի հանդեպ: Սա արդյունք է այն բանի, որ հայ հանրային և քաղաքական լայն շրջանակները քաղաքական բանաձևերի տրամաբանությունը չեն հասկանում: Նրանց մոտ գործում է ոչ այնքան քաղաքական տրամաբանության կողմը, որքան հուզական ընկալումը: Հենց դրա պատճառով էլ Հայաստանում չի ձևավորվում լուրջ քաղաքական բևեռ, որն այլընտրանք կլիներ ներկայիս իշխանությանը:

Իրականում Փաշինյանի վերջին ասուլիսը ծայրից ծայր հակառուսական բովանդակություն ուներ: Պարզապես Փաշինյանը դա ներկայացնում էր քաղաքական բանաձևերի միջոցով, որոնք, պարզվում է, հասու չեն հայ հասարակության լայն շրջանակներին՝ հասկանալու համար դրանց իրական բովանդակությունը:

Որպես դրա ապացույց, Փաշինյանը կատարեց իր հաջորդ քայլը, որը լուրջ ազդեցություն է թողնելու Մոսկվայի վրա:

Հայաստանն  ստորագրեց  Եվրախորհրդի հռչակագիրը, որն աջակցում է Միջազգային քրեական դատարանի կողմից ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին կալանավորելու հրամանը։

Ուշադրություն դարձնենք այն հանգամանքի վրա, որ Հայաստանն իր այս դիրքորոշմամբ, հայտնվել է Եվրոպայի ամեննց ծայրահեղ հակառուսական դիրքորոշում ունեցող երկրների շարքում:

Մինչդեռ Հայաստանը կարող էր ձեռնպահ քվեարկել և չմիանալ փաստացի Պուտինի դեմ արշավին:

Նշենք, որ ձեռնպահ են քվեարկել այնպիսի եվրոպական երկրներ, ինչպիսիք են Հունգարիան, Բոսնիա և Հերցեգովինան, Սլովակիան և Սերբիան:

Ի դեպ նշենք նաև, որ Պուտինի դեմ այս հռչակագրին ձեռնպահ էին քվեարկել նաև Թուրքիան և Ադրբեջանը:

Եթե Թուրքիան և Ադրբեջանը հրապարակավ դեմ չեն քվեարկում անձամբ Պուտինի դեմ Հռչակագրին, իսկ Ռուսաստանից բոլոր առումներով կախում ունեցող Հայաստանը դեմ է քվեարկում, ինչո՞ւ պիտի Մոսկվան այս ամենից հետո փորձի աջակցել Հայաստանին տարբեր ոլորտներում:

Հասկանալի է, որ սարերում ապրող հովիվները կարող են չհասկանալ, որ Հայաստանի ստորագրությունը դա ոչ միայն Փաշինյանի, այլև Հայաստանի ստորագրությունն է, բայց երբ դա չի հասկանում հայ քաղաքական և հանրային դասի զգալի մասը, ապա դա միայն աղետալի հետևանքներ է ունենալու Հայաստանի և այստեղ ապրող ժողովուրդի համար:

Սա է իրականությունը:

Դավիթ Մկրտչյան
Zham.am