ՉԸՆԴԱՐՁԱԿՎՈՂԸ ՄԱՀԱՆՈՒՄ Է

ՉԸՆԴԱՐՁԱԿՎՈՂԸ ՄԱՀԱՆՈՒՄ Է

• Մեղրիի կենտրոնն է։ Ամենահեռվում երևացող երկնուղեշ գագաթը Սարա-Դարան է (3417.7 մ), որ գտնվում է հայ-ադրբեջանական սովետական շրջանի և ներկայիս սահմանից 1.9 կմ հեռավորության վրա։ Սարա-Դարան մեր վերահսկողության տակ է։ 

• Եթե դե-ֆակտո թուրքական իշխանությունների թողտվությամբ թշնամին գրավի Սարա-Դարան, մարդկանց կսկսեն խաբել, որ «սարը շուտվանից էր հանձնած, և որ անմարդաբնակ տարածքի համար պետք չէ կռվել», մինչդեռ ինչպես ձեր աչքով եք տեսնում, լեռան գագաթից ուղիղ տեսանելիություն է բացվում դեպի Մեղրի։ Գորիսը, Սիսիանը և շրջակա գյուղերը ներկայումս հենց նման վտանգված վիճակում են հայտնվել, դեռ ավելին՝ դե-ֆակտո թշնամական իշխանությունները ցանկանում են նորանոր տարածքներ հանձնել՝ այդպիսի վիճակի մեջ դնելով ամբողջ Արարատյան դաշտը, Երևանը, Տավուշը, Լոռին։

• Ջուրն ակունքից է թունավորվում։ Մեր խնդրի սկզբնապատճառը մտածողության մեջ է, որ սահմանները հավերժ են, պետք է պարզապես դրանց «միջազգային ճանաչելիություն» հաղորդել։ Սահմանները հավերժ չեն, իսկ բնության մեջ վերապրում են միայն այն տեսակները, որոնք անընդմեջ ընդարձակվելու կամք ունեն։ Եթե 1994 թ․-ից նման նպատակ դրվեր, Հայաստանը լրիվ այլ հիմքերի վրա կկառուցվեր՝ անհնար դարձնելով երկրի ներսում դե-ֆակտո թուրքական վարչախմբի առաջացումը։

Քաղաքագետ Էդգար Էլբակյանի Ֆեյսբուքյան էջից