Նա, ով վախկոտ է, ողջ կյանքն ապրում է իբրև ստրուկ, նա, ով այդպիսին չէ, ողջ կյանքն ապրում է իբրև տեր

Ուրեմն՝ սովետի ժամանակ կոլխոզի նախագահը հավաքում է գյուղացիներին և հայտարարում.

- Ընկե՛ր կոլտնտեսականներ, մենք այսօր օրակարգում ունենք 2 հարց. 1. հրատապ կարգով նորոգել կոլտնտեսության ֆերմայի շենքը և փրկել անասուններին ցրտից, 2. կոմունիզմի կառուցում: Եվ, քանի որ շինանյութ չկա, միանգամից անցնենք օրակարգի 2-րդ հարցին:

Մերօրյա հասարակության մի մեծ հատված, այդ թվում՝ մտավորականության, ապրում է նշված կոլխոզի նախագահի հոգեբանությամբ: 

Ասում ես՝ պարո՛ն էսինչյան, երկիրը կործանում են, վեր կաց տեղիցդ ու մի բան ասա, մի բան արա, իբր մտավորական ես, իբր պատմաբան ես, իբր ուսուցիչ ես, իբր եսիմ ինչ ես, ասում են՝ դե, Ճապոնիան ժամանակին... Ասում ես՝ ի՞նչ Ճապոնիա, Նիկոլի խունտան ծախում է երկիրը թուրքերին, օրը մի բան խաբում է, ֆռռացնում, կործանում է բանակը, լափում բյուջեն, ասում են՝ գիտեք՝ Բենիլյուքսի երկրների նման հասարակություններին բնորոշ է խորը... Ասում ես՝ ի՞նչ Բենիլյուքս, կոնկրետ Էրդողանի մարդիկ են մեզ ղեկավարում և երկիրը տանում են ստրկացման, վիլայեթացման, ասում են՝ ԲՐԻԿՍ-ի երկրները համաշխարհային տնտեսության վրա...

Եվ այդ ամենը գիտե՞ք ինչու, որովհետև այդ տեսակի ներկայացուցիչն ինքը ստրուկ է, նա ողջ կյանքը վախեցել է՝ հանկարծ տերերը քացով չտան հետույքին, որ հանկարծ օրապահիկը չկորցնի, որ հանկարծ գլխին գործ չսարքեն և հետևից չգան... և այդպես հանկարծների շարք... 

Եվ գերագույն վախի զգացումն այդ ստրուկները ծածկում են «քաղաքականությամբ չզբաղվելով», «խմբեր կազմելով և սարերում պլաստիկ շշեր մաքրելու միջոցով հայրենիքը սիրելով»՝ «չտեսնելով», որ Նիկոլի թրքաբարո խունտան հերթով հանձնում է սարերը, և շուտով հերթը իրենց մաքրած սարինն է, անշառ թեմայի շուրջ բարձր գոռգոռալով, աշխարհի մասին խորը վերլուծություններով, հա, մոռացանք՝ նախկիններից մի բան հիշելով ու կառչելով դրանից՝ «չտեսնելով» ամենազզվելի նախկիններին Նիկոլի խմբակում, նաև «չտեսնելով», որ Նիկոլն արդեն իշխանության է 5 տարի...   

Մի խոսքով՝ այդ տեսակն ակտիվորեն զբաղվում է «կոմունիզմի կառուցմամբ», բայց ո՛չ երբեք ԿՈՆԿՐԵՏ ԳՈՐԾՈՎ՝ ֆերմայի շենքի նորոգմամբ ու անասուններին ցրտից փրկելով, այն է՝ Նիկոլի խունտային ցավեցնելով ու քշելով իշխանությունից...

Վարպետ Սոս Սարգսյանն իր գրքերից մեկում գրում է՝ «...նա, ով վախկոտ է, ողջ կյանքն ապրում է իբրև ստրուկ, նա, ով այդպիսին չէ, ողջ կյանքն ապրում է իբրև տեր»:

Որ օրը մեր շարքերում շատացան անվախներն ու սեփական հայրենիքին տեր կանգնողները, այդ օրը ՀՀ-ն կործանող խունտայի դեմքերը Սերդար Քըլըչի օգնությամբ ապաստան են որոնելու Ստամբուլի բճանոցներում...

Վահե Սարգսյանի ֆեյսբուքյան էջից