ԻՆՉՈ՞Ւ ՊԱՐՏՎԵՑԻՆՔ

ԻՆՉՈ՞Ւ ՊԱՐՏՎԵՑԻՆՔ

• Եթե ես հիմա գրեմ, թե ինչ էին գրում 19-րդ դարակեսին ամերիկացիները մեքսիկացիների մասին, երբ պատրաստվում էին գրավել նրանց հողերը, Ֆեյսբուքը կարգելափակի թառլան օգտահաշիվս՝ համարելով, որ ատելության խոսք եմ տարածում։ Բայց իրականությունը դա է։ Արևմտյան աշխարհակալ քաղաքակրթությունը ձևավորվել է գենոցիդալ ռասիզմի վրա հիմնված ծավալապաշտության շնորհիվ։

• Այն պահից, երբ Արևմուտքն աչք փակեց ու փաստացի կանաչ լույս վառեց Ադրբեջանում հայատյաց ռասիզմի համար, իսկ Հայաստանում արեց հակառակը, պարզ պիտի լիներ, որ ֆունդամենտալ առումով արևմտյան շահը հակառակ է հայկական ազգային շահին, և անհնար է արևմուտքի հետ սիրաբանելով հիմնարար օգուտ ստանալ։ Բայց ցավն այն է, որ Հայաստանում ո՛չ 1994 թ․-ից, ո՛չ 1998 թ․-ից երբեք իրական նպատակ չդրվեց ոչնչացնել Ադրբեջանը, և պատճառը ռեսուրսները չէին․ 1992 թ․ հունիսին ադրբեջանական և հայկական կողմերի ուժային բալանսը 9։1 էր, բայց հանձնվելու գաղափար անգամ չկար…

• Այնպես որ Հայաստանը ռեսուրսի պակասի պատճառով չի պարտվել, այլ գաղափարի պակասի պատճառով։ Հայկական ազգային էլիտայի առաջին էշելոնում միակը, որ արևմուտքի փափուկ ուժի կողմից ազդված չէր, ըստ այդմ՝ ոչմիթիզական էր, գեներալ Մանվելն էր։ Տասնամյակներ շարունակ էլիտայի նպատակամիտված կուլտիվացիան գնաց այն ուղղությամբ, որ մանվելների փոխարեն աճեն արևմտյան փափուկ ուժից ազդված, «աշխարհի լավագույն 10 համալսարաններ» տենչացողները։ Արդյունքը՝ Մանվելի ու մնացյալ մանվելների հրամանատարությամբ ազատագրված հողերի կորուստը և Հայաստանում թուրքական էլիտայի թագավորումն են։

• Ելքն այս վիճակից իրապես ազգային և հողահավաքչական էլիտայի կուլտիվացիան է, որը կգա իշխանության և կկերտի #հավերժականՀայաստան։

Քաղաքագետ Էդգար Էլբակյանի Ֆեյսբուքյան էջից