ԱՂԱՆԴՆԵՐՆ ՈՒ ԹՈՒՐՔԵՐԸ․ մի բարեկամության պատմություն. Լուսանկար

Գերխնդիր, որի լուծումը համատեղ ջանքերով ենք տալու։ Մի անցեք էս նյութի վրայով, այլ տրամադրեք մի քանի րոպե ծանոթանալու և տեղեկացված լինելու համար։ Աղանդները զբաղված են թուրքական լոբբինգով։ Կարդացեք և տարածեք՝ ի նպաստ Եկեղեցու և Հայրենիքի։

 

44-օրյա պատերազմի մասնակիցները որերորդ անգամ է՝ աղանդավորական քարոզչության մեջ են ներգրավվում։ Սրա մասին արդեն իսկ ահազանգել էր Almast Muradyanը, ես էլ երկրորդեմ, քանի որ սեպտեմբերին սա ուզում են կրկնել։

 

Ձեզ եմ ներկայացնում https://www.atpi.online/ հարթակը, որը կոչվում է Հայ-թուրքական երկխոսության նախաձեռնություն։ Ուշադրությունս շատ չէր գրավի այս կայքը, եթե այն չվերաբերեր հենց աղանդներին։ Կազմակերպությունը զբաղվում է Թուրքիայում բողոքական քրիստոնյաների և ամբողջ աշխարհով մեկ աղանդավորական կազմակերպությունների անդամների միջև հանդիպումներ կազմակերպելով, բայց ոչ թե հավատքն ամրապնդելու, այլ հայ-թուրքական բարեկամություն քարոզելու նպատակով։

 

Այսպես է բնութագրված նրանց կարգախոսը․ Հայ-թուրքական երկխոսության նախաձեռնությունը Հայաստանի և Թուրքիայի ղեկավարների միջև ջանքն է, որն ուղղված է ներմանը, բուժմանը, հաշտեցմանը և բարեկամությանը (թուրքերի հե՞տ․․․)։ Իհարկե, ոչ մի պաշտոնական ղեկավարների մասին խոսք չկա, համենայնդեպս Հայկական կողմից, այլ ներգրավված են աղանդավորական կառույցների ղեկավարներն ինչպես Հայաստանից, այնպես էլ ԱՄՆ-ից և Թուրքիայից։ 2015 թ․-ից սկսված կազմակերպության ղեկավար ոմն պաստոր Գրիգը (Գրիգ Սիմոնյան), ով քաղաքացիություն է ստացել միայն վերջերս՝ նոր իշխանությունների օրոք, հավաքագրում է տարբեր երիտասարդներ Հայաստանում գործող աղանդներից և ստեղծում նոր աղանդավորական ցանց։ Կազմակերպվում են հանդիպումներ և միջոցառումներ աշխարհի տարբեր երկրներում միայն մեկ նպատակով՝ քրիստոնեական երկխոսություն ծավալել հայերի և թուրքերի միջև, որի ժամանակ քրիստոնյա դարձած թուրքերը ներողություն են խնդրում հայերից իրենց նախնիների գործած ոճրագործությունների համար, իսկ հայերը՝ հուզմունքից և զարմանքից դրդված «քրիստոնեական» սիրով ներում են նրանց (նկարագրությունը իմը չէ, այլ միջոցառումների մամուլի ասուլիսներից է վերցված)։ Թուրքերը համոզում են, որ իրենք կոչված են խաղաղության և ողորմության, որ իրենք կարող են աղ և լույս լինել բոլոր մոլորյալների համար։ Լացակումաց ներողություն են խնդրում, քրիստոնեաբար լվանում են հայերի ոտքերը և այլն։

 

Իսկ ներկա գտնվող հայերը ներում են նրանց՝ ներկա քաղաքական վերնախավի հայտնի պաթոսով։ Ներել առանց պահանջի, առանց նախապայմանների, պատրաստ լինել համագործակցության, բիզնես հարաբերություններ ստեղծել, սահմանները բացել և այլն․․․ Ես իհարկե դեմ չեմ, որ թուրքերը քրիստոնյա դառնան, որ աղ և լույս կարողանան լինել, համերաշխություն և խաղաղություն տարածեն։ Ուղղակի դրա անհնարինությունը ակնհայտ երևաց 44-օրյա պատերազմում։ Եվ դա էլի խաղաղության միամիտ փորձ կարող էր դիտարկվել, եթե չլիներ հետևյալը։

 

Այս նույն երկխոսության մեջ են փորձում ներգրավել 44-օրյա պատերազմի մասնակիցներին՝ նրանց համար տարբեր միջոցառումներ և ճամբարներ կազմակերպելով։ Պատերազմի մասնակիցների համար պսեվդոբիզնես ծրագրեր իրականացնելով, վերականգնողական ճամբարներ կազմակերպելով, «հերոս-հերոս ասելով»՝ նրանց դարձնում են Like JESUS Christianity աղանդամերձ կազմակերպության անդամներ։

 

Մնացած ինֆորմացիան՝ նկարներով։

 

Դիտեք, կարդացեք և տարածեք։ Հայրենիքի կործանման գոնե այս երակը պետք է խցանվի։ Այս ամենից պարզ է դառնում նաև կառավարական վերնախավի սերտ և սիրալիր համագործակցությունն աղանդների հետ։ Բոլորիդ՝ սեր և համբերություն։