Պատասխան «գերազանցիկներին»

ՊԱՏԱՍԽԱՆ «ԳԵՐԱԶԱՆՑԻԿՆԵՐԻՆ»

Հայ «ականավոր, փորձառու» քաղաքական գործիչ, նախկին Առողջապահության նախարար, այժմ քպ-ական պատգամավորը դարակազմիկ մտքեր է արտահայտել․

«Ազգային եւ պետական շահերի հակադրություն կա էս դիսկուրսում, ազգային շահը երբեմն չի համընկնում մեր պետական շահի հետ եւ մենք պետք է առաջնորդվենք մեր պետական շահով եւ փորձենք դրանք լավ սահմանել։ Ազգային շահերը պատմական արդարություն եւ այլն, կոմպոնենտներ ունեն, իսկ պետական շահը ավելի ռեալ պոլիտիկի վրա է հիմնված ։ Պրոցեսների մեջ մենք դնում ենք հենց պետական շահը․․․»։

Եվ սրանք, այս «գերազանցիկները» այսօր որոշում են Հայաստանի ճակատագիրը, հակադրության մեջ դնելով պետական և ազգային շահերը։ Ստիպված եմ, էս կիսագրագետների համար տարրական քաղաքական լիկբեզ անել։

Եթե կորցրել ես պետությունը, ապա ազգային շահը պետք է հետապնդի մեկ նպատակ՝ վերականգնել պետությունը։ Պետություն ունենալու դեպքում արդեն ազգային և պետական շահերը ոչ թե իրար հակասում են, այլ նույնանում։ Երբ խոսվում է որևէ երկրի ազգային շահերի մասին, նկատի են ունենում պետական շահերը և հակառակը՝ պետական ասելով, նկատի են ունենում ազգային շահերը։Պետական, այն է՝ ազգային շահերին հասնելու համար, պետությունը վարում է ազգային, այսինքն պետական քաղաքականություն։ Այո՛, ընդունված է ասել, որ պետական, նորից ու նորից կրկնեմ՝ ազգային քաղաքականությունը, ինչպես կարկառուն գործիչն է բարբառում, «հիմնված է ռեալ պոլիտիկի վրա»։ Սակայն, հաջողության են հասնում այն երկրները, որոնք իրենց ազգային, պետական քաղաքականությունն իրականացնելիս, անհրաժեշտության դեպքում, նաև դուրս գալիս «ռեալ պոլիտիկի» շրջանակներից, պետությունը կործանումից փրկելու համար։

Ավետիք Իշխանյանի Ֆեյսբուքյան էջից