Foreign Policy. Հայերն ու ադրբեջանցիները պատերազմեցին Ղարաբաղի համար, իսկ այդ տարածքում ազդեցությունն ստացավ Ռուսաստանը

Ամերիկյան Foreign Policy պարբերականն ակնհայտորեն դժգոհ է Ռուսաստանի աճող ազդեցությունից Ղարաբաղում: Այս աճը տարածաշրջանում ռուս խաղաղապահ ուժերի հայտնվելու արդյունք էր: Եվ չնայած պարբերականը խոստովանում է, որ և Բաքուն, և Երևանը համաձայն էին  այդ  ներկայության հետ, և դրանից հետո կրակոցները դադարեցին, Foreign Policy-ն չի կարող թաքցնել բացասական զգացմունքներն այդ փաստի վերաբերյալ:

«Ռուսաստանը դարձել է տարածաշրջանային տերություն, որն առավելագույն օգուտներ է ստացել Լեռնային Ղhարաբաղի 2020 թ. պատերազմից: Այսօր ռուսական զորքերը վերադարձել են այս անկլավ և այնտեղ տեղակայվել Խորհրդային Միության փլուզումից ի վեր առաջին անգամ: Շատ հավանական է, որ հենց իրենք են, որ այժմ վերջին խոսքն ունեն տարածաշրջանի քաղաքական խնդիրները լուծելու հարցում: 

Մարտին Արցախի Հանրապետության խորհրդարանը որոշում կայացրեց ռուսերենը դարձնել պաշտոնական լեզուներից մեկը, իսկ Երևանի և Մոսկվայի իշխանությունները առաջարկեցին տարածաշրջանի բնակչությանը տրամադրել ռուսական անձնագրեր: Լեռնային Ղարաբաղի համար սա բոլորովին նոր իրավիճակ է, բայց այսպես զարգացան իրադարձությունները սառեցված հակամարտությունների այլ գոտիներում, որտեղ Ռուսաստանը մեծացրեց իր հզորությունն ու ազդեցությունը:

Ռուսական զորքերը նաև խոչընդոտ են հանդիսանում Լեռնային Ղարաբաղում թուրքական ազդեցության աճին: 2020-ի պատերազմի ընթացքում Թուրքիան Ադրբեջանին տրամադրում էր ամեն տեսակի դիվանագիտական ​​և ռազմական օգնություն: Հնարավոր է, որ Թուրքիայից ժամանակակից ռազմական տեխնիկայի մատակարարումը որոշիչ գործոն դարձավ հակամարտության ելքը որոշելու համար: Ասում են, որ Ադրբեջանի կողմից օգտագործվող անօդաչու թռչող սարքերից շատերը շահագործում էին Անկարայի թուրքական հենակետերի օպերատորները:

Բայց Թուրքիան, կարծես թե, քիչ բան է ստացել Ադրբեջանին օգնելու դիմաց: Անկարան ներկա չէ առաջնագծում՝ սահմանափակվելով հակամարտության գոտուց հեռու գտնվող ռուս-թուրքական հրադադարի վերահսկման կենտրոնի աշխատանքներին մասնակցելով: Նախիջեւանի անկլավով Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ցամաքային միջանցք ստեղծելու ծրագիրը նույնպես կասեցված է: Եվ երբ վերջերս ԱՄՆ նախագահ Բայդենը ճանաչեց Հայոց Ցեղասպանությունը, շատ մասնագետներ եզրակացրին, որ Վաշինգտոնում թուրքական ազդեցությունը թուլանում է, հատկապես Լեռնային Ղարաբաղում առկա հակամարտության պատճառով:

Մինչդեռ Հայաստանն ու Ադրբեջանը կրկին լարված ռազմական առճակատման մեջ մտան: Մայիսի 12-ին ադրբեջանական զորքերը մի քանի կիլոմետր անցան և մտան հարավային հայկական Սյունիքի մարզ, այդ պատճառով ԱՄՆ-ը և համաշխարհային հանրությունը Բաքվից պահանջեցին դուրս բերել զորքերը: Ռուսաստանն էլ միջնորդ դարձավ խնդիր խաղաղ լուծմանը, և դա էլ ավելի մեծացրեց իր ազդեցությունը երկու երկրների վրա»:

Zham.am