Հայաստանի ներկայիս ընդդիմության ամենամեծ խնդիրն այն է, որ շարունակում է ընկալել Նիկոլ Փաշինյանին զուտ որպես քաղաքական հակառակորդ

Այն դեպքում, որ Նիկոլի համար մնացած բոլորը թշնամի են։ «Թշնամի»՝ բառի ուղիղ իմաստով։

 

Նույնիսկ իր դաշնակիցները։

 

Իր համար բոլորը թշնամի են, որոնց պատրաստ է ոչնչացնել, այդ թվում և ֆիզիկապես, եթե ունենա դրա հնարավորությունը (իսկ այդ հնարավորությունը ստեղծում է՝ հետևողական կերպով, մեկը մյուսի հետևից ապամոնտաժելով շատ ու շատ ինստիտուցիոնալ արգելակներ)։

 

Մինչ ընդդիմադիր զանազան ուժեր պոլիտիկ-պոլիտիկ են խաղում Նիկոլի հետ (նույնիսկ այն ուժերը, որոնք ծայրահեղ հականիկոլական հռետորաբանություն ունեն), Նիկոլը պատերազմ է մղում ընդդեմ բոլորի՝ թե՛ մարդկանց, թե՛ ընդհանրապես Հայաստան պետության, որովհետև պետական համակարգի տարբեր բաղադրիչներն իրեն խանգարում են իր միանձնյա իշխանությունն ամրապնդելուն։

 

Մեր ազգային պետության այդպիսի բաղադրիչներից առ այսօր նրան հաջողվել է «ապամոնտաժել» բանակը, ԱԱԾ-ն, ԱԺ-ն, Արցախը։ Դատական համակարգի ապամոնտաժումն ընթացքի մեջ է...

 

Բայց մենք քաղաքականություն ենք խաղում։